Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ014809

Een sage (mondeling), vrijdag 30 december 1966

Hoofdtekst

Wytske, mem har muoike wie in tsjoenster. Sy wenne yn Sumarreheide. It gebeurde dat beppe in poppe krige en dêr kaem fansels allerhande folk by om de pop to sjen. Dêr seagen se Wytskemoai ek oankommen. "O, heden," seinen se, "dit is net bêst. Dy mat net by de poppe, hwant dan wurdt se bitsjoend."
Doe stjûrde beppe ús mem der gau út om mei de klomp in krús foar de doar to meitsjen.
Doe't Wytskemoai oan 'e doar ta wie, sei ús mem: "Kom der mar yn." Wytskemoai hie in read doekje om 'e hals hinne.
Mar sy sei: "Ik kin nou net, ik kin nou net."
(Sy koe net oer 't krús hinne komme.) "Mar jow my twa greate spjelden, dêr't ik mei stekke kin."
"Dy krijst net," sei mem, "en donderje nou ek mar op."
En doe wie Wytskemoai fuortflein, krekt as wie 't in fûgel.

Beschrijving

De tante van Wytske is een heks. Om de heks te weren, krast Wytske met haar klomp een kruis voor de deur. De heks is niet in staat een stap over de drempel te doen en Wytske jaagt haar weg. De heks vliegt vervolgens weg.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 148, verhaal 9 (archief MI)

Commentaar

30 december 1966

Naam Overig in Tekst

Wytske    Wytske   

Wytskemoai    Wytskemoai   

Naam Locatie in Tekst

Sumarreheide    Sumarreheide   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21