Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ015005

Een sage (mondeling), donderdag 05 januari 1967

Hoofdtekst

Der wie in faem, dy tsjinne by de boer. Dy faem woe noait forkearing ha. Hja krige wol genôch oansyk, mar sy stegere alle manlju ôf. Dêr woarde se faek om pleage. Op in kear, doe't se wer ris tige narre woarn wie, doe sei se: "Goed, de earste de bêste, dy't om my komt, dy bliuwt, as wie 't de duvel ek."
De earste dy't kom, mocht bliuwe. De frou seach dat it gjin goed spul wie. Mar hy kom der yn en siet by de faem. Hja hienen to kuijerjen west. Doe soenen se dan de breatafel bihimmelje. De frou frege of se earst de skûtels waskje mocht. Dat wie de duvel goed. Doe liet de frou de skûtels yn diggels oer de flier falle, flak foar de duvel en sy sei: "Dan wurde se yn der ivichheit net wosken." Doe sette de duvel ôf.

Onderwerp

AT 1187* - Unfinished Work    AT 1187* - Unfinished Work   

ATU 1187* - Unfinished Work.    ATU 1187* - Unfinished Work.   

Beschrijving

Een meisje dat bij een boer werkt, heeft nooit verkering omdat ze alle aanzoeken van mannen altijd afwimpelt. Omdat het meisje er vaak mee geplaagd wordt, zegt ze laconiek: 'De eerste die mij een aanzoek doet, mag blijven, ook al is het de duivel in eigen persoon'. Prompt verschijnt de duivel. De vrouw des huizes probeert verdere kennismaking met de duivel te verhinderen door te zeggen dat het meisje nog moet afwassen. De vrouw gooit vervolgens de vuile borden aan diggelen op de vloer. De duivel wil niet zo lang wachten en maakt zich uit de voeten.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 150, verhaal 5 (archief MI)

Commentaar

5 januari 1967
Unfinished Work

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21