CJ015007

Jan Kluwer wie in skjirreslyp. Hy kom út Grinslân of út Drinte, hy praette krûm. Hy hâldde in protte ta yn it folksloazjemint yn Lippenhuzen, oan 'e Bûtenwei by âlde Janne. (har soan hiet Lútsen, dy wie sa klierich)
Jan Kluwer hie in forboun mei de duvel. Dat wisten se allegear wol. Hy hie altyd sinten om hannen en fortsjinje died er net. Hy rôp altyd: "Sliep! Sliep!" as er by de huzen lâns gong, mar hy slipe noait in skjirre of mes.
Op in kear siet er yn 't loazjemint mei ús Piterom en Bertus van Manen, de gûchelder (dy syn broer wie blyn en spile prachtich op 'e fijsele). Doe pleagen Piterom en Bertus him. Op it lêst forfeelde him dat en doe sei er: "Nou sitten jullie mij te plagen, maar vannacht sal ik jullie plagen, dat jullie geen wenk in de ogen krijgen. En dan sal ik de peerden laten dansen dat de stukken der af vliegen."
En dat gebeurde ek. Hja krigen gjin wink yn 'e egen. It wie noait liker as dat de âlde hyns de sketten en alles út elkoar sloegen

Een scharesliep barst altijd van het geld, terwijl hij nooit iets uitvoert. Hij heeft een verbond met de duivel. Twee mannen zitten hem te plagen en de scharesliep verklaart hen die nacht zo erg te plagen, dat ze geen oog dicht doen. Hij zal de paarden zo woest laten dansen dat de stukken in het rond vliegen. Dit gebeurt ook en de mannen hebben een slapeloze nacht.

Collectie Jaarsma, verslag 150, verhaal 7 (archief MI)

5 januari 1967

Jan Kluwer    Jan Kluwer   

Drinte    Drinte   

Janne    Janne   

Lútsen    Lútsen   

Piterom    Piterom   

Bertus van Manen    Bertus van Manen   

Bertus    Bertus   

Grinslân    Grinslân   

Lippenhuzen    Lippenhuzen   

Bûtenwei    Bûtenwei   

2013-03-01 14:46:21