COOMS0193_0194_8441 - Horlogemaker en aflezer

Ne mins komt bê mich veur ’t genezen van zên maog. Ich vraog hum: "mar hedde gê nie meêr meserie dan da?" "Jao, zeet’em, mên vrouw is ziek en mê kind is ongeneesbaor." "En", vraog ich’em, "mê was oer kind toen gê nao dieê pendelaor gewist zêt?" "Mên vrouw had ’t nog in dracht" antwoordt em. "Ziede wel", zee ich, "dieê mins hêt oech genezen mar oêr vrouw en oêr kind werden ziek. Das altêd zoê, ze doen e klein bitske goed en veul kaod achter te laoten. Bê mich is ’t alles of niks. Göt dus terug noa huis, brengt een gewijde kês mee en komt terug veur oêr gans gezin." Not iêne kiêr is’em terug gewist, mar ich was nie thuis. Laoter hem’ich ‘em ne mieê gezien. Toen ’t kind zoven jaor was is ’t gestörven, zjust op den dag van zên iêste communie.

C. kreeg een man op bezoek, die een kwaal aan zijn maag had. "Heb je nog meer ongeluk?", vroeg C. aan de man, waarop die antwoordde: "Ja, mijn vrouw is ook niet gezond en mijn kind is zelfs ongeneeslijk ziek". Toen de man voor zijn maagproblemen naar een pendelaar was geweest, was zijn vrouw zwanger. "Zie je wel", zei C., "die pendelaar heeft jou genezen en je vrouw en kind ziek gemaakt. Bij mij is het alles of niets. Ga bij je thuis een gewijde kaars halen en kom dan terug voor je hele gezin". De man is echter niet meer teruggekomen. Op de dag dat het kind zijn Communie moest doen, is het gestorven.

C. Ooms, Leuven, 1968

2.2 Tovenaars

limburgs (beringen en omstreken)

462

memoraat

Communie    Communie   

Beringen    Beringen