Hoofdtekst
Errie Laneres van ze leves, da was ook ’n oeder visscher. Je gienk ie eki weg ê je kwaamd op zen dienk ee: “En ten is doar” zegten “èèn die komt” zegten “en je loat ’n oest” zegten “en ‘k en kannen men üs nie mi vienden”. En osten ie adoa gienk, je vieng z’n üs nie, en giengten adoa, je kwaamt in ’n ander stroate üt. En kwaamten in die stroate... en je verstoaget ton datten algliek toch betoverd was. En os ’t dag was j’aad azo twi euren gesukkeld ewo ê je kos noois van ze leven in z’n üs geraken, en j’êd em ton loaten belezen.En die poater awo” zegten, “ze doze sloeg toe”, en zegten, “ze doze sloeg toe ewo”, zegten “en zeg tie poater je zie gered.”
Beschrijving
Een visser die betoverd was, kon zijn huis niet meer vinden en raakte verdwaald. De visser liet zich door een pater overlezen.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (kust)
99
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostende   
