Hoofdtekst
Der wie in hiel great hûs, dêr sieten fjirtsjin keamers yn. It hiet Likelemastate. De hear en de frou wienen fuort en de faem Bauk wie allinne thús mei in âld feint dy 't se Oebele-om neamden en mei in jonge. Bauke. Dy wie sechstjin jier. Doe kom dêr in negoasjeman. Dy hie in great swier pak by him. 't Wie skier fan kleur.
De man sei: "Hjir sit kleanspul yn. Mei dit pak hjir wol even stean? Dan helje ik it aenst wol wer." It like Bauk earst nergens nei, mar de man koe sa fordulde moai prate en hy biloofde Bauk in moaije doek, as it mocht, dat op it lêst sei se: "Toe dan mar."
It pak stie yn 'e keuken. En dêr hong in spegel tsjinoer. Doe't Bauk in kear yn 'e spegel seach, seach se, dat it pak in bytsje forweegde. It minske waerd omrake kjel, mar sy liet neat skine. Sy gong gau nei Oebele-om ta en nei Bauke. Bauke helle it gewear op en skeat op it pak. It bloed spatte de keuken oer.
Doe't se 't iepen makken, siet der in keardel yn. Dy wie deasketten troch Bauke. Hy hie allegear sjitterij by him, dat it wie mar goed, dat Bauke mei him ôfweefd hie. Sy hellen allegear folk yn it hûs foar de nacht, hwant sy forwachten in oerfal. Dat folk wie allegear goed biwapene.
Hja hienen it by 't rjochte ein. Dy nacht wienen it allegear rovers om 't hûs hinne. Dy hienen witen dat de hear en syn frou fuort wienen. Sy ha mei al dy rovers ôfweefd.
De man sei: "Hjir sit kleanspul yn. Mei dit pak hjir wol even stean? Dan helje ik it aenst wol wer." It like Bauk earst nergens nei, mar de man koe sa fordulde moai prate en hy biloofde Bauk in moaije doek, as it mocht, dat op it lêst sei se: "Toe dan mar."
It pak stie yn 'e keuken. En dêr hong in spegel tsjinoer. Doe't Bauk in kear yn 'e spegel seach, seach se, dat it pak in bytsje forweegde. It minske waerd omrake kjel, mar sy liet neat skine. Sy gong gau nei Oebele-om ta en nei Bauke. Bauke helle it gewear op en skeat op it pak. It bloed spatte de keuken oer.
Doe't se 't iepen makken, siet der in keardel yn. Dy wie deasketten troch Bauke. Hy hie allegear sjitterij by him, dat it wie mar goed, dat Bauke mei him ôfweefd hie. Sy hellen allegear folk yn it hûs foar de nacht, hwant sy forwachten in oerfal. Dat folk wie allegear goed biwapene.
Hja hienen it by 't rjochte ein. Dy nacht wienen it allegear rovers om 't hûs hinne. Dy hienen witen dat de hear en syn frou fuort wienen. Sy ha mei al dy rovers ôfweefd.
Onderwerp
AT 0958C* - Robber in Shroud 
AT 0958C* - Robber in Shroud 
ATU 0958C* - Robber in Shroud.
ATU 0958C* - Robber in Shroud.
Beschrijving
Een heer en zijn vrouw gaan een avond weg en laten de knechten achter in hun grote huis met veertien kamers. Een venter komt langs en vraagt of hij een groot, zwaar pak met 'kleren' een nachtje in het huis mag stallen. Na enige aarzeling stemt het personeel toe, maar vertrouwen doen ze het zaakje niet. Een van de meisjes ziet het pak in de spiegel bewegen. Een knecht grijpt een pistool en begint op het pak te schieten. Het bloed spat in het rond: in het pak zit een kerel verborgen met allerlei wapens bij zich. De man maakt deel uit van een inbrekersbende. De knechten schakelen op hun beurt bewapende hulptroepen in omdat ze een overval verwachten. Ze hebben het bij het rechte eind: 's nachts wordt het huis omsingeld door een roversbende. Alle rovers worden echter genadeloos afgeslacht.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 151, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
21 januari 1967
Robber in Shroud
Naam Overig in Tekst
Likelemastate
Likelemastate
Oebele-om
Oebele-om
Bauke
Bauke
Naam Locatie in Tekst
Bauk
Bauk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21