Hoofdtekst
Die van Luysmans in Mezeik dat waas ’n heks. De audste dochter is neet nao häör wille towguon. "Nein," zag ze, "ier ma doed is gaon ich neet nao häör tow." Ze zègge dat het gewoenlik uevergeit op de audste dochter. Daorom is ze neet wille guon. Ze wachtde dat ze doed waor, dow is ze nao häör sterfbèd gewaes, ieder neet.
Beschrijving
De vrouw van iemand uit Maaseik was een heks. Toen de heks op sterven lag, durfde haar oudste dochter niet te komen vooraleer haar moeder dood was. Gewoonlijk gaf de moeder haar heksenkunsten immers door aan haar oudste dochter.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
409
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Eisden 
Eisden 
Plaats van Handelen
Maaseik
Maaseik