Hoofdtekst
Hiej in ’t Mueleveljd waas ene mins, woe ich effe zag, dae vriejde mèt dat vroumes. Dat waas Helmes. Ich höb dae dèk gezièn dat er boete stong, dae laej aan de maag. Dae haet hiej achter gewoend op ’n heujske. Dat heujske stuit nog, maa het is waal vergroet. Dao woenden iè. En dae hauw e keindsj van e jaor of zièven-ach, ènig keind. En wie het aovend woer om twelf ore dan waas dat keind neet te hauwe. Altied sjriêven en sjriêven en dan waas het zoe zwaor es loêd. En dat er rondgaeng boete rond het hiel hoes mèt ene reek - dae waas neet bang, huur - ene reek (riek) en iè zaag niks. Achternao giènge ze nao het menke van Gènk. En iè mèt het keindsj terheen, iè en de vrouw. En zoe lang es er gaeng van hiej tot op het Stokkemer, dan waas dat keind bekans neet te dragen en het waas ene sterke mins. En wie er van het Stokkemer aaf waas, waas het keind licht wie allemaol. Ouch weer spoekigheid. (Waas dao dan ’n kaoj hand aan gewaes?) ja, ich deink het.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Op het Molenveld had men een kindje dat iedere nacht om twaalf uur begon te huilen. De ouders gingen met het kindje naar het mannetje van Genk. Zolang ze op het grondgebied van Stokkem waren, was het kind zo zwaar dat de vader het bijna niet kon dragen. Zodra men Stokkem had verlaten, werd het kind weer vederlicht.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
267
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Genk (menneke van)   
menneke van Genk   
mannetje van Genk   
Naam Locatie in Tekst
Molenveld (Stokkem)   
Plaats van Handelen
Stokkem   
Molenveld (Stokkem)   
