Hoofdtekst
Now uevertied dow ging ich ins nao de Boeje. Dat is nog maar e paar maondsj gelièje. Dow zaet die vrouw zoe tiènge mich: "Lies, kumpste ouch hiej niève?" Ja, ich moot ueveral guon, biej alle minse moot ich komme. Ich zèg: "Ja, da’s zièker". "Ja", zaet ze, "dan mooste toch maar oppasse, want dat zien hekse." "Maa", ich zèg, "zoeget bestuit toch neet. Vroeger höb ver zoe ’n biesteriej gemaak van de minse. Dat mootder neet mie zègge, want dat bestuit neet." "Jaowaal, jaowaal Lies", zaet ze, - ze zagte altied as ene mins dood waas, dan zien die zjus wie der duvel vuer baej dae doeje mins te komme - "jaowaal", zaet ze, "want uever e bitsje nog, dow kaem de mins trök ’s aoves laat om ’n oor of twelf en dow stonge ze allebei onger de vinster vuer aan dae doejemins te komme. En die dochter kosj nog neet tegooi aan de vinster en die kruop buoven op de moeder vuer good konne te kieke of nörges niks waas vuer de vinster konnen uope te kriege, vuer biej dae doeje mins te komme ’s nachs." Ich zèg: "Waat zouwe die aan ene doeje mins guon doen, die zien dao zelf bang vuer." Maa wètder waat dat zien? Dat zien hiel nowsjierige vrouwluj en die kregen ouch altied de naam. En ouch hauw ich häör dat toch oet häöre kop gekald en wie ich oetging dow zaet ze zoe: "Ja Lies, ich kan het toch neet geluive. Ich moot toch geluive dat ze dat doen". En dat is nog maar uever e bitsje gelièje, konste ins deinke.Dat woer väöl gezag: "Wer moten oppasse. Hiej is ene mins doêd/ Vanaovend kommen hiej de heksen opaan".
Beschrijving
Een vrouw werd door een kennis gewaarschuwd voor een buurvrouw die van hekserij werd verdacht. Toen er ergens een man was overleden, stonden de heksen om middernacht bij het raam om bij de dode te geraken. De vrouw geloofde dergelijke verhaaltjes niet. Volgens haar was het gewoon nieuwsgierigheid die sommige mensen een slechte reputatie bezorgde.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
245
memoraat
Naam Overig in Tekst
Lies   
Naam Locatie in Tekst
Stokkem   
