Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

EMEEU0491_0492_10922

Een sage (mondeling), 1985

Hoofdtekst

X En Lisa (zegspersoon nr. 9) vertelde ook van heksen, die bij hun gewoond hadden; dat ze beelden gingen plakken op de huizen opdat de heksen niet zouden komen en zo?33.14 Ja, dat is ook waar.X Heb je dat nooit meegemaakt?33.14 Jawel, vroeger als we een mens zagen, zelfs allé, als we nu vroeger Poepleen (Helena Wanten) nu zagen hé. Poepleen kwam thuis in het café ook. Nu spreken we van iets anders. Poepleen in die tijd, die woonde in de oude gendarmerie. Ja, en dat was kortbij thuis bij het café. En onze pa, ja, die had dan veel mensen daar zitten. Maar ten lange laatste hadden we Leen moeten laten gaan: Leen was vies en Leen had luizen. Maar wij: "Leen, we gaan op de koord dansen." En dat weet Lisa ook nog, want die kwamen vroeger altijd thuis in het café. Een streep getrokken en dat hadden ze Leen een paraplu gegeven, en Leen danste op die koord. En dan zong onze pa een liedje: Och liefste Leentje, geef uw muiltje (mondje) nog eens hier.En dan draaide Leen zich om, maar nondedju, die geur, die uit die rok kwam van Leen, potverdomme!

Beschrijving

Om zich te beschermen tegen heksen, bevestigden de mensen beelden aan hun huis. In Tongeren woonde een vuile vrouw die luizen had en een ongelooflijke stank verspreidde.

Bron

E. Meeus, Leuven, 1985

Commentaar

2.1 Heksen
limburgs (tongeren)
33.14
fabulaat

Naam Locatie in Tekst

Tongeren    Tongeren