Hoofdtekst
Jao. Waor eine bij ós neven, die winkel had, en zenen audste jóng waor al gestorven, er zag altijd "dèi is beheks en is is beheks" en toen waor dao zoe ’n vrouw die dao altijd kaom hé, en, jà en toen is er nao de paoters gegängen in Rijckel, en de paoters zijn gekómmen, en toen zèit er zoe: "en es die vrouw nog kump, gèif h’r dan mer wat ze vruug (vraagt) en zèg niks." En … zjus op den dâg toen wat die paoters zagten, kaom ze, en ze pakde heur waor (waar) en ze ging. En ze hebben heur ouch noets mier gezeen. En ;.. toen waor…dat waor de heks. Die had de naom van heks. (…) De paoters, die zijn dao gewèis, want ich heb ze gezeen, ich woende d’r nèiven. Jao, en de paoters zèggen dan e klein gebedje en dan is dat gedoon.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een winkelier wiens oudste zoon was gestorven, ging naar de paters van Rijkel omdat hij vermoedde dat de jongen behekst was. De paters zegden een gebedje en gaven de man de raad om de heks de volgende keer te geven wat ze vraagt en voor het overige niets te zeggen. Toen de heks de volgende keer in de winkel kwam, nam ze haar koopwaar mee en vertrok. Sinds die dag heeft men de vrouw nooit meer gezien.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
L/XXIV/653
fabulaat
Bandopname
Naam Overig in Tekst
Rijkel (paters van)   
paters van Rijkel   
Naam Locatie in Tekst
Lanaken   
