STOP0385_0385_20678

’t Moet in ’t jor drie of vierenveertig geweest één. ‘k Moste ‘k ik dor in die pastorie in e kamer slapen en ’t wos oltend geruchte. En o de zuster van die paster dorbij kwam, zei ze zij oltijd: "Zijt gij niet benauwd?" Mor ze zei zij niet. Mor de menschen één dat gezeid dat ’t dor spokte. ‘k Eén dor drie monden geweest. E bitje kuuschen en verhuzen en intusschen de paster, Karel Suykers, oenderzocht de boeken en zag dorein dat er betaald wos voor messen voor menschen die dood woren mor die messen woren nog niet ollemale gedon. En wekelijks deiden hij ol e messe. ‘k Zijn ik toen nor huus gekommen. En o’k toen e keer weregekeerd één, vertelde zijn zuster dat dat up èn achternoene zo erg wos van ’t geruchte dat ze zij (Maria) in de gang kwam en zei: "Ewel, sleept het gieder mor ollemale weg!" ‘k Eén ik toen gevraagd aan Karel o dat geruchte e meugelijkheid wos dat dat e teken wos voor die verwaarloosde messen en je zei van ja.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Een meisje dat gedurende drie maanden in de pastorij verbleef om er te poetsen en te helpen verhuizen, hoorde 's nachts altijd geluiden. De pastoor keek de boeken na om te zien of alle missen voor de doden al gedaan waren. De pastoor gaf toe dat die geluiden iets te maken konden hebben met de missen die nog niet gedaan waren.

S. Top, Leuven, 1964

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (vrijbos)

234A

1943 of 1944

memoraat

Handzame    Handzame