Hoofdtekst
Ien fortelde:
Wy wennen yn Surhuzum. Der kom us in reizger by ús heit, doe soenen wy krekt ite.
Heit frege de man: "Hoe hite jo?"
Mar hy doarst syn namme net to sizzen, it wie in hiel nuveren-ien.
"Siz it mar", trune ús heit oan.
"Nou dan, Piet Eet-je-mee."
"Hè? Piet eet je mee?"
"Asjeblieft", sei de man. Hy nom de pet ôf en skikte mei oan tafel.
Wy wennen yn Surhuzum. Der kom us in reizger by ús heit, doe soenen wy krekt ite.
Heit frege de man: "Hoe hite jo?"
Mar hy doarst syn namme net to sizzen, it wie in hiel nuveren-ien.
"Siz it mar", trune ús heit oan.
"Nou dan, Piet Eet-je-mee."
"Hè? Piet eet je mee?"
"Asjeblieft", sei de man. Hy nom de pet ôf en skikte mei oan tafel.
Beschrijving
Een reiziger wil meeëten bij een boer, maar durft zijn naam niet te zeggen. De boer blijft aandringen en de vreemdeling geeft uiteindelijk toe: 'Nou dan, Piet Eet-je-mee'. 'Piet eet je mee?' vraagt de boer verbaasd. 'Alstublieft' antwoordt de vreemdeling prompt en hij schuift gelijk aan.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 189, verhaal 3 (archief MI)
Commentaar
1951
Naam Overig in Tekst
Piet Eet-je-mee   
Piet   
Naam Locatie in Tekst
Surhuzum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
