Hoofdtekst
Der wie in boer, dat wie hwat in fremd man. Hy krige in nije feint. Op in moarn sei de boer tsjin 'e feint: "Nou haw ik in moai wurkje foar dy. Dû spanst de beide hynders foar de wein, de brune en de swarte en dû laedst in sek mei apenuten der op. Dan maste hinnegean en by it earste it bêste hûs oanfreegje hwa't dêr baes is, de man of de frou.
As de frou baes is, dan jowst har twa apenuten. Is de man baes, dan slachst ien fan 'e hynders foar de wein wei en jow dat oan 'e man."
"Ja, mar baes," sei de feint, "dan bin ik ommers de hynders opslach kwyt en hoe mat ik dan mei de wein wer thúskomme?"
Mar de baes glimke mar hwat en sei: "Jow dû dy mar ôf. Ik wedzje, dû silst yn 'e apenuten wol aerdich sleet krije."
De feint lei de swipe oer de rêgen fan de beide hynders en dêr gong it hinne.
By it earste it bêste hûs wie it ho. Dêr stie de frou by de doar.
"Frou," sei de feint, "nou matte jo my us earlik sizze, hwa fan jimme beiden is hjir baes yn 'e hûs, jo of jou man?"
"Ikke fansels, hwa oars?"
"Jo krije twa apenuten fan my. Asjebleaft."
En de feint reizge fierder.
Mar rounom, dêr't er kom, krige er itselde biskie. De frou spile foar baes en de apenuten bigongen al moai yn to koarten.
Mar doe kom er op in plak, dêr stie de boer to hanwaskjen. Sy soenen ite.
De feint frege oan 'e boer: "Hwa is hjir baes, jo of de frou?" "Ik bin hjir baes", sei de boer.
"Kom mar mei", sei de feint, en hy loadste de boer mei nei de wein ta. "Sykje mar út, ien fan dizze beide hynders is jowes."
De boer wie gau biret en nom de brune omt er dy fierwei moaist foun. Bliid roan er mei it hynder nei hûs ta. Wylst sloech de feint de skimmel wer yn en woe wer ôfsette.
Mar dêr kom de boer wer oanrinnen mei it hynder. "Feint!" rôp er al fan fierrens. "Myn wiif hat de swarte leafst!" Doe't er dat sein hie, sloech de feint de brune wer foar de wein en lange de boer twa apenuten oer foar de frou. "Jo ha my nyskes de wierheit net sein, boer", sei er.
Hy kom mei beide hynders werom by syn boer.
As de frou baes is, dan jowst har twa apenuten. Is de man baes, dan slachst ien fan 'e hynders foar de wein wei en jow dat oan 'e man."
"Ja, mar baes," sei de feint, "dan bin ik ommers de hynders opslach kwyt en hoe mat ik dan mei de wein wer thúskomme?"
Mar de baes glimke mar hwat en sei: "Jow dû dy mar ôf. Ik wedzje, dû silst yn 'e apenuten wol aerdich sleet krije."
De feint lei de swipe oer de rêgen fan de beide hynders en dêr gong it hinne.
By it earste it bêste hûs wie it ho. Dêr stie de frou by de doar.
"Frou," sei de feint, "nou matte jo my us earlik sizze, hwa fan jimme beiden is hjir baes yn 'e hûs, jo of jou man?"
"Ikke fansels, hwa oars?"
"Jo krije twa apenuten fan my. Asjebleaft."
En de feint reizge fierder.
Mar rounom, dêr't er kom, krige er itselde biskie. De frou spile foar baes en de apenuten bigongen al moai yn to koarten.
Mar doe kom er op in plak, dêr stie de boer to hanwaskjen. Sy soenen ite.
De feint frege oan 'e boer: "Hwa is hjir baes, jo of de frou?" "Ik bin hjir baes", sei de boer.
"Kom mar mei", sei de feint, en hy loadste de boer mei nei de wein ta. "Sykje mar út, ien fan dizze beide hynders is jowes."
De boer wie gau biret en nom de brune omt er dy fierwei moaist foun. Bliid roan er mei it hynder nei hûs ta. Wylst sloech de feint de skimmel wer yn en woe wer ôfsette.
Mar dêr kom de boer wer oanrinnen mei it hynder. "Feint!" rôp er al fan fierrens. "Myn wiif hat de swarte leafst!" Doe't er dat sein hie, sloech de feint de brune wer foar de wein en lange de boer twa apenuten oer foar de frou. "Jo ha my nyskes de wierheit net sein, boer", sei er.
Hy kom mei beide hynders werom by syn boer.
Onderwerp
AT 1366A* - Search for Husband in Command 
AT 1366A* - Search for Husband in Command 
ATU 1375 - Who Can Rule his Wife?
ATU 1375 - Who Can Rule his Wife?
Beschrijving
Een vreemde boer geeft wel een heel opmerkelijke opdracht aan zijn nieuwe knecht. De knecht moet met een door twee paarden getrokken wagen vol apenoten de huizen langstrekken. Bij ieder huis moet hij informeren of de man of de vrouw de baas is. Als het de vrouw is, krijgt ze twee apenoten. Als het de man is, krijgt hij een van de paarden voor de wagen. In de meeste huishoudens blijkt de vrouw de broek aan te hebben en de knecht raakt al aardig door zijn notenvoorraad heen. Een stoere boer verzekert de knecht echter dat hij de baas is en de knecht laat hem een paard uitzoeken. De boer kiest het bruine paard uit en gaat blij naar huis. Even later komt de boer op een holletje terugrennen omdat zijn vrouw toch liever het zwarte paard wil hebben. De knecht trekt de conclusie dat ook in dit huis de vrouw het voor het zeggen heeft en spant het paard weer voor de wagen. Hij laat wel twee apenoten achter voor de vrouw.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 189, verhaal 4 (archief MI)
Commentaar
1951
Search for Husband in Command
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21