Hoofdtekst
Der wienen in man en in frou. Dy hienen in hoekje boulân en in koe.
De man die 't wurk op 'e bou, it wyfke soarge foar de koe en birêdde de hûshâlding.
Mar de man wie in brompot. Hy seurde en sangere altyd mar en hie 't noait nei 't sin. It wiif hie 't folle makliker as hy. Hy moest der altyd op út, waer of gjin waer. En hjá koe moai thúsbliuwe. Sa kankere hy mar troch.
Doe sei 't wyfke op 't lêst: "Dan matte wy mar us ruilje fan wurk."
En doe sette hjà op in moarn nei de bou ta en de man bleau thús. Dy soe 't wurk yn 'e hûs dwaen en foar de koe soargje.
De man siet dy moarns allinne hwat to kofjedrinken en hy wreau him yn 'e hannen. It gong him wol nei 't sin sa.
Mar doe kom 't him yn 't sin, dat er itensiede moest. Èn de koe moest weide wurde. Hoe moest er dat ha? Hwant der wie net folle tiid mear, dan wie 't iterstiid. Doe foun er út, hy soe de koe mar op it dak litte. Dat wie fan reid en strie en dêr woechs wol safolle gers op, dêr hie in koe wol in pear ûren fretten oan. Doe brocht er de koe boven op it dak en smiet it spit mei 't tou troch de skoarstien.
Doe bigong er to brijsieden. Dêr moest by reard wurde. Dêr koed er net by wei, hwant dan brânde de brij oan.
It tou fan 'e koe boun er om syn skonk hinne.
Mar wylst er drok oan 't rearden wie, sakke de koe by it dak del. Mar trochdat de koe swierder wie as hy, woarde hy omheechlutsen yn 'e skoarstien op.
Dêr hong er mei de holle nei ûnderen boppe de brijpot.
Doe't even letter it wiif thúskom snie dy gau it tou troch en dêr foel er mei de holle yn 'e brij.
Hy hat letter noait wer bigeard it frouljuswurk to dwaen. Dêr hied er fuort yn ien kear foargoed syn bikomst fan.
De man die 't wurk op 'e bou, it wyfke soarge foar de koe en birêdde de hûshâlding.
Mar de man wie in brompot. Hy seurde en sangere altyd mar en hie 't noait nei 't sin. It wiif hie 't folle makliker as hy. Hy moest der altyd op út, waer of gjin waer. En hjá koe moai thúsbliuwe. Sa kankere hy mar troch.
Doe sei 't wyfke op 't lêst: "Dan matte wy mar us ruilje fan wurk."
En doe sette hjà op in moarn nei de bou ta en de man bleau thús. Dy soe 't wurk yn 'e hûs dwaen en foar de koe soargje.
De man siet dy moarns allinne hwat to kofjedrinken en hy wreau him yn 'e hannen. It gong him wol nei 't sin sa.
Mar doe kom 't him yn 't sin, dat er itensiede moest. Èn de koe moest weide wurde. Hoe moest er dat ha? Hwant der wie net folle tiid mear, dan wie 't iterstiid. Doe foun er út, hy soe de koe mar op it dak litte. Dat wie fan reid en strie en dêr woechs wol safolle gers op, dêr hie in koe wol in pear ûren fretten oan. Doe brocht er de koe boven op it dak en smiet it spit mei 't tou troch de skoarstien.
Doe bigong er to brijsieden. Dêr moest by reard wurde. Dêr koed er net by wei, hwant dan brânde de brij oan.
It tou fan 'e koe boun er om syn skonk hinne.
Mar wylst er drok oan 't rearden wie, sakke de koe by it dak del. Mar trochdat de koe swierder wie as hy, woarde hy omheechlutsen yn 'e skoarstien op.
Dêr hong er mei de holle nei ûnderen boppe de brijpot.
Doe't even letter it wiif thúskom snie dy gau it tou troch en dêr foel er mei de holle yn 'e brij.
Hy hat letter noait wer bigeard it frouljuswurk to dwaen. Dêr hied er fuort yn ien kear foargoed syn bikomst fan.
Onderwerp
AT 1408 - The Man who Does his Wife's Work   
ATU 1408 - The Man who Does his Wife’s Work.   
Beschrijving
Een man en zijn vrouw besluiten elkaars werk te gaan doen, omdat de man - een ontzettende brompot - meent dat het werk van de vrouw veel gemakkelijker is. De vrouw zal het zware werk op het land doen; de man zal voor de koe en de huishouding zorgen. De man wrijft zich eens in zijn handen en zakt lekker onderuit, maar realiseert zich na een tijdje dat het bijna etenstijd is én dat de koe nog verzorgd moet. Omdat de man deze twee dingen nooit op tijd af kan krijgen, besluit hij de koe op het dak te laten grazen, terwijl hij alvast aan het eten begint. Hij zorgt dat het beest niet kan ontsnappen door een door de schoorsteen hangend touw aan zijn been vast te maken. Als de koe van het dak valt wordt de man met het hoofd naar beneden in de schoorsteen opgetrokken omdat de koe veel zwaarder is dan de man. Als de vrouw even later thuiskomt van het land, snijdt ze het touw door. De man valt met zijn hoofd in de pappot. De man heeft nooit meer 'licht' vrouwenwerk willen doen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 195, verhaal 12 (archief MI)
Commentaar
23 mei 1967
The Man who Does his Wife's Work & AT 1210 The Cow is Taken to the Roof to Graze
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
