Hoofdtekst
En van die slekjes die liepen, overal in de groend, de meuren. ’t Waoren van die roe slekjes. En en e ’t huus ewiegt en ’s anderendags ze waoren gèf. Nog e ki gewiegt en ’t e nooit mi slekken ekom. Die menschen en de paoters haald. Ik ken ze ’t is echt gebeurd. Da was formidabel die slekjes.
Beschrijving
In een huis zaten allemaal rode slakjes die over de grond en langs de muren kropen. Nadat men het huis had gewijd, werden de slakjes geel. Toen de paters het huis een tweede keer hadden gewijd, waren de slakjes voorgoed verdwenen.
Bron
S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (bachten de kupe)
729
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Hondschote   
