Hoofdtekst
Kabouters op de molen
D'r gaon allemaol verhaole van kabouters op de meule.
De meule is dan ok wel mir dan honderd jaor oud. "Nooit Gedacht" heet 'r vruuger altij op gestaon, toen de wieke wèrre gesloopt. "Nooit Gedacht" zou dan ok iets te maoke hebbe gehad mee die kabouters, die d'r snaags kwaome wèrreke. Nou wier d'r in de meule snaags dikkuls gewerrukt. Da was nog in de tijd, toen ze mee de wind mee moese maole. En as 'r dan wind was gewist was 't klaor; dan hadde de kebouters da gedaon, zinne ze.
Onze pappa hee dieje meule van Van den Brekel gekocht. Ik heur 't ons moeder nog zegge: hij kon ze wel kope, toen wir nie kope, en ten lange leste wir wel kope. Hij hee ze ok toen gekocht. en d'r heet toen op gestaon: Molen Nooit Gedacht, ut achttientwee-en-virtig, mèn ik. Die was nog zo, da ze mee de wind mee moese maole. En vruuger was 't ok zo, da ze snaags moese maole. Nou was 't wel us geburd, da ze snaags nie hadde gewerrukt en dattut toch gemaole klaor ston. Da hadde dan de kebouters van de meule gedaon, zinne ze. As 'tsnaags wind was moese ze 't snaags okke. D'r zaat in de meule ok 'ne koning in; zo noemde ze da; van hier tot bove toe. En d'r was vruuger ok 'n olieslaogerij bij, mee knuppels. Die ziede nergus mir. Mee twee grote stene. Die draoide zo rond, en dan hadde twee houtere paole; daor moeste urst 't graon onder slaon, da ging dan under de steen deur, in 'n zakske, dan deur 'n schuifske, en dan din 't: totterderotterrot; em dan kwaam 'r olie utgelope; die maokte ze van slaozaod. Raopolie was da. D'r is ut die meule nog 'n heul ouwe stin utgekomme, mee zonne leuw erop. Da zou nog ut de keboutertèd zèn, zinne ze. Mar die stin hee Kiske de Zwarte meegnome. Toen kende ze de waorde d'r nog nie van. Kiske waor 'n klein menneke, hij was oud, en toen konde gin aander veur da werruk krège. Ze moese nog vuur doen ok. Ik zee van de week nog tege 'n vrouw: Vruuger zinne ze altij: God is de almachtige schepper, en de mulder is de machtige schepper. As ze honderd pond graon kwaome brenge krege ze ok honderd pond terug; d'r schoot altij wel iets van over. Mar da lag mir an de mulder dan aon de kebouters. Wa kunne ze d'r toch iets van maoke!
D'r gaon allemaol verhaole van kabouters op de meule.
De meule is dan ok wel mir dan honderd jaor oud. "Nooit Gedacht" heet 'r vruuger altij op gestaon, toen de wieke wèrre gesloopt. "Nooit Gedacht" zou dan ok iets te maoke hebbe gehad mee die kabouters, die d'r snaags kwaome wèrreke. Nou wier d'r in de meule snaags dikkuls gewerrukt. Da was nog in de tijd, toen ze mee de wind mee moese maole. En as 'r dan wind was gewist was 't klaor; dan hadde de kebouters da gedaon, zinne ze.
Onze pappa hee dieje meule van Van den Brekel gekocht. Ik heur 't ons moeder nog zegge: hij kon ze wel kope, toen wir nie kope, en ten lange leste wir wel kope. Hij hee ze ok toen gekocht. en d'r heet toen op gestaon: Molen Nooit Gedacht, ut achttientwee-en-virtig, mèn ik. Die was nog zo, da ze mee de wind mee moese maole. En vruuger was 't ok zo, da ze snaags moese maole. Nou was 't wel us geburd, da ze snaags nie hadde gewerrukt en dattut toch gemaole klaor ston. Da hadde dan de kebouters van de meule gedaon, zinne ze. As 'tsnaags wind was moese ze 't snaags okke. D'r zaat in de meule ok 'ne koning in; zo noemde ze da; van hier tot bove toe. En d'r was vruuger ok 'n olieslaogerij bij, mee knuppels. Die ziede nergus mir. Mee twee grote stene. Die draoide zo rond, en dan hadde twee houtere paole; daor moeste urst 't graon onder slaon, da ging dan under de steen deur, in 'n zakske, dan deur 'n schuifske, en dan din 't: totterderotterrot; em dan kwaam 'r olie utgelope; die maokte ze van slaozaod. Raopolie was da. D'r is ut die meule nog 'n heul ouwe stin utgekomme, mee zonne leuw erop. Da zou nog ut de keboutertèd zèn, zinne ze. Mar die stin hee Kiske de Zwarte meegnome. Toen kende ze de waorde d'r nog nie van. Kiske waor 'n klein menneke, hij was oud, en toen konde gin aander veur da werruk krège. Ze moese nog vuur doen ok. Ik zee van de week nog tege 'n vrouw: Vruuger zinne ze altij: God is de almachtige schepper, en de mulder is de machtige schepper. As ze honderd pond graon kwaome brenge krege ze ok honderd pond terug; d'r schoot altij wel iets van over. Mar da lag mir an de mulder dan aon de kebouters. Wa kunne ze d'r toch iets van maoke!
Onderwerp
SINSAG 0063 - Die hilfsbereiten Zwerge arbeiten in der Nacht für die Menschen für Nahrungsmittel (Tabak, Geld) 
SINSAG 0063 - Die hilfsbereiten Zwerge arbeiten in der Nacht für die Menschen für Nahrungsmittel (Tabak, Geld) 
Beschrijving
Kabouters malen 's nachts het graan.
Bron
Collectie Van Oirschot, verslag 28, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Nooit Gedacht
Nooit Gedacht
Van den Brekel
Van den Brekel
Kiske de Zwarte
Kiske de Zwarte
Plaats van Handelen
Haaren
Haaren