Hoofdtekst
Der wie us in earme snider. Dy hie mar ien koe.
Op in snein-to-moarn doe gong er nei de preek ta. Doe sei de dûmny yn 'e preek, dy't hwat joech, dy krige it sawn-fâldich werom.
Dat is in moai spul, tocht de snider en hy gong hinne en brocht dyselde jouns syn koe by de seis kij fan 'e dûmny yn 'e kamp.
Dy nachts rekke de hekke fan 'e kamp los en alle sawn kij der út. Dy fan 'e snider nom de oare seis mei nei it stikje greide dêr't er sels roan hie. De dûmny kom de oare deis om syn kij wer op to heljen. Mar de snider sei: "Dêr bin ik net mei tofreden. Sein is sein."
Mar hja akkoartsje sa: dy't de oare moarns by it bigroetsjen it earst goemoarn seit, dy syn kij binne it.
De snider giet yn 'e nacht nei de pasterijetún en klimt dêr yn in beam. Dêr hat er krekt it sicht op 'e finsters. Hy bliuwt dêr de hiele nacht sitten.
Yn 'e neinacht sjocht er ljocht op 't keammerke fan 'e húshâldster. Dûmny komt der yn en giet by har lizzen.
De oare moarns hiel bitiid komt de dûmny der út om to pisjen. Dan ropt de snider út 'e beam wei: "Moarn, dûmny!"
"Hoe lang ben jij daar?" freget de dûmny.
"Al foardat jo by de húshâldster op bêd krûpten", sei de snider.
"Stil - stil," sei de dûmny, "de koeien zijn van jou, hoor."
Dat de snider wie yn koarte tiid gâns foarútbuorke.
Op in snein-to-moarn doe gong er nei de preek ta. Doe sei de dûmny yn 'e preek, dy't hwat joech, dy krige it sawn-fâldich werom.
Dat is in moai spul, tocht de snider en hy gong hinne en brocht dyselde jouns syn koe by de seis kij fan 'e dûmny yn 'e kamp.
Dy nachts rekke de hekke fan 'e kamp los en alle sawn kij der út. Dy fan 'e snider nom de oare seis mei nei it stikje greide dêr't er sels roan hie. De dûmny kom de oare deis om syn kij wer op to heljen. Mar de snider sei: "Dêr bin ik net mei tofreden. Sein is sein."
Mar hja akkoartsje sa: dy't de oare moarns by it bigroetsjen it earst goemoarn seit, dy syn kij binne it.
De snider giet yn 'e nacht nei de pasterijetún en klimt dêr yn in beam. Dêr hat er krekt it sicht op 'e finsters. Hy bliuwt dêr de hiele nacht sitten.
Yn 'e neinacht sjocht er ljocht op 't keammerke fan 'e húshâldster. Dûmny komt der yn en giet by har lizzen.
De oare moarns hiel bitiid komt de dûmny der út om to pisjen. Dan ropt de snider út 'e beam wei: "Moarn, dûmny!"
"Hoe lang ben jij daar?" freget de dûmny.
"Al foardat jo by de húshâldster op bêd krûpten", sei de snider.
"Stil - stil," sei de dûmny, "de koeien zijn van jou, hoor."
Dat de snider wie yn koarte tiid gâns foarútbuorke.
Onderwerp
AT 1735 - "Who Gives his Own Goods shall Receive it Back Tenfold"   
ATU 1735 - “Who Gives his Own Goods Shall Receive it Back Tenfold.”   
Beschrijving
Een arme snijder had maar een koe. Tijdens de zondagse preek hoorde hij de dominee zeggen dat je in zevenvoud terugkrijgt wat je zelf geeft. De snijder besloot toen zijn koe bij de zes koeien van de dominee te brengen. De volgende ochtend stonden alle zeven koeien bij de snijder in de wei. De dominee wilde de koeien graag terug, maar de snijder zei 'gezegd is gezegd'. Ze spraken af dat degene die de volgende ochtend de ander als eerste goedemorgen zou wensen, alle koeien zou mogen houden. De snijder klom die nacht in de boom bij het huis van de dominee. In de vroege ochtend zag hij de dominee in de kamer van de huishoudster komen. Toen de dominee buiten kwam om te plassen, wenste de snijder hem vanuit de boom goedemorgen. Hij vertelde wat hij gezien had. De dominee gaf toen de koeien aan de snijder.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 209, verhaal 5
Commentaar
1 juli 1967
"Who Gives his Own Goods shall Receive it Back Tenfold"
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
