Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ021001

Een sage (mondeling), maandag 30 mei 1966

Hoofdtekst

Alde Piters Antsje wie de beppe fan myn man. Dat wie in tsjoenster.
Gradus en Wyts (dat wienen myn man syn âlden) soenen nei 't boulân ta. Doe bea âlde Antsje har oan, sy soe salang wol op lytse Antsje passe. Dat wie dus har bernsbern en namgenoat. 't Wie in suster fan myn man.
It bern wie siik en skoanmem sei: "Jo matte der al even om tinke, dat it bern har drank op 'e tiid krijt."
Doe't myn skoanâlden de jouns fan 't ierpellân werom kommen, frege skoanmem: "Hat Antsje al drank hawn?"
Mar 't âld-minske sei: "Dy drank ha 'k fuortsmiten. Dy medesinen binne net goed foar 't bern."
It bern is stoarn.
Mem sei: "Dy âlde duvel mat noait wer in poat by my op 't hiem sette. Dan meitsje ik har dea."
(it wie har eigen mem)


Beschrijving

Een vrouw vroeg haar moeder een dag op haar kind te passen. Het kind was ziek en de vrouw had medicijnen meegegeven. Maar 's avonds zei de oma dat ze de medicijnen had weggegooid omdat ze niet goed zouden zijn voor het kind. Het kind is gestorven en de vrouw heeft haar moeder nooit meer willen zien.

Bron

Corpus Jaarsma, verslag 210, verhaal 1

Commentaar

30 mei 1966

Naam Overig in Tekst

Piters Antsje    Piters Antsje   

Gradus    Gradus   

Wyts    Wyts   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21