Hoofdtekst
- Ja, u kunt zich voorstellen, ehm.. wij eh.. als ik het eh.. hier over wij heb, bedoel ik ons dorp, dat is een katholieke streek, en de mensen waren vanzelfsprekend zo'n zestig jaar geleden zeer gelovig, maar eh.. ook, dat moet ik er direct bij zeggen, ook zeer bijgelovig.
Zo geloofde men onder.. onder andere vast in het bestaan van de werewolf, dus van de weerwolf. En hier komen we dan op het gebied van ons volks... het dorpsvolksbijgeloof. Ik weet nog heel goed dat men in ons dorp overtuigd was van het bestaan van de weerwolf. Men had alleen van die weerwolf een andere voorstelling dan dat er elders aan werd gegeven. Elders werd eh..uh.. die weerwolf beschouwd als een soort uhm.. manwolf, eh.. die de macht bezat om zich op een bepaalde dag, en die dag dat was dan eh…eh..eh.. vooral de dag s..eh.. 24 juni, van Sint-Jan, om zich te kunnen veranderen in wolven, en dus had een man zich veranderd in een wolf. Maar deze opvatting had men hier in onze dorpsgemeenschap, in onze dorp ha.., dus niet. Hier was men van mening dat de weerwolf, zo werd ie ook gezien, iemand was die zich ‘s avonds in het donker, en vooral eh.. in bebost gebied, dus iemand die zich eh.. vooral in bebost gebied eh.. schuilhield, eh.. om als er een eenzame voetkammer kwam.. voetganger kwam, deze te bespringen, en zich dan vasthoudend, zal ik maar zeggen, op des voetgangers rug, soms kilometers ver, liet meedragen. En men geloofde zo vast in het bestaan van deze weerwolf, dat als men naar een naburig eh.. dorp moest, en dat moest in de avond plaatsvinden, dat men dan dit absoluut zeker, deze gang naar dat dorp, uitstelde tot ‘s anderendaags, juist in verband met de angst die d’r bestond voor die weerwolf.
- Klaar.
Zo geloofde men onder.. onder andere vast in het bestaan van de werewolf, dus van de weerwolf. En hier komen we dan op het gebied van ons volks... het dorpsvolksbijgeloof. Ik weet nog heel goed dat men in ons dorp overtuigd was van het bestaan van de weerwolf. Men had alleen van die weerwolf een andere voorstelling dan dat er elders aan werd gegeven. Elders werd eh..uh.. die weerwolf beschouwd als een soort uhm.. manwolf, eh.. die de macht bezat om zich op een bepaalde dag, en die dag dat was dan eh…eh..eh.. vooral de dag s..eh.. 24 juni, van Sint-Jan, om zich te kunnen veranderen in wolven, en dus had een man zich veranderd in een wolf. Maar deze opvatting had men hier in onze dorpsgemeenschap, in onze dorp ha.., dus niet. Hier was men van mening dat de weerwolf, zo werd ie ook gezien, iemand was die zich ‘s avonds in het donker, en vooral eh.. in bebost gebied, dus iemand die zich eh.. vooral in bebost gebied eh.. schuilhield, eh.. om als er een eenzame voetkammer kwam.. voetganger kwam, deze te bespringen, en zich dan vasthoudend, zal ik maar zeggen, op des voetgangers rug, soms kilometers ver, liet meedragen. En men geloofde zo vast in het bestaan van deze weerwolf, dat als men naar een naburig eh.. dorp moest, en dat moest in de avond plaatsvinden, dat men dan dit absoluut zeker, deze gang naar dat dorp, uitstelde tot ‘s anderendaags, juist in verband met de angst die d’r bestond voor die weerwolf.
- Klaar.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
Beschrijving
De weerwolf was in de streek van de verteller geen manwolf, zoals hij elders vaak wordt voorgesteld, maar iemand die ’s nachts eenzame reizigers besprong en zich op hun rug liet meedragen.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Jaar van opname is niet zeker, maar zal waarschijnlijk 1972 of eerder zijn. Een aantal verhalen van deze verteller lijkt in november 1972 te zijn uitgezonden op de radio.
Naam Overig in Tekst
Sint-Jan
Sint-Jan
St. Jan
St. Jan
Sint Jan
Sint Jan