CJ021221

Hjir wenne froeger Kije Kik. Dat wie in kaertlizter. De dochter die it ek wol. Sy seach ek wol yn 'e kofje.
Alde Klare wie ek kaertlizter. Mar hwat dy sei dat kom lang altyd net út.
Der wie us in âldman - âlde Haize - dy hie forkearing mei in jongfaem. Sels wied er widner. Hy gong nei Klare ta om de takomst gewaer to wurden. Dêr is noch in rymke fan:
Haize ging om hulp en raad
naar oude Klare en die lei hem de kaart.
Haize sei: Hwat stiet der yn? Hwat stiet der yn?
Haize sei: Sil ik se krije?
Sil ik se krije, dy't ik er bemin?
Klare zag de kaart eens na,
gaf toen haar antwoord en zeide van ja.
(mar it is net útkom, hy is noch wol mei in jong frommes troud, mar 't wie in oaren)

De oude Haize ging eens naar oude Klare, de kaartlegster, om te weten te komen of hij zou trouwen met zijn jonge vriendin:
Haize ging om hulp en raad
naar oude Klare en die legde hem de kaart.
Haize zei: Wat staat erin? Wat staat erin?
Haize zei: Zal ik haar krijgen?
Zal ik haar krijgen, die ik bemin?
Klare zag de kaart eens na,
gaf toen antwoord en zei van ja.

Corpus Jaarsma, verslag 212, verhaal 21

16 juli 1967

Klare    Klare   

Kije Kik    Kije Kik   

Haize    Haize   

2013-03-01 14:46:21