Hoofdtekst
Ich waor ins in Hònthem veur allerlei oet te pluze euver de gesjiedenis.
Doe tròf ich dao 'n vrouw, 'n auw vrouw, die mich zag, tot höre grwoatvader hör get verteld hauw, en gezag hauw, tot zie dat auch weer wiejer mòs vertèlle, want dat moch nwoats vergete were: "Honthem (nu 'n gemeenschap van 'n 200-tal mensen) waor vreuger 'n groēte sjtad gewaes." Noe waor dat verdwene, mèh me mòs dat weite.
(Commentaar (van Spronk en mij): dit is blijkbaar 't restant van 'n verhaal, dat door de eeuwen heen tot op de kern is afgesleten, máár de tijden overleefd heeft. Wij zijn nl. tot de slotsom gekomen, dat de volksmond hier verteld, wat de archeologie de laatste tijd oppert, te weten, dat 't Atuatuca van de Eburonen, en later de Romeinen, inderdaad niet Tongeren is, maar gelegen heeft tussen Honthem en Bruisterbos. In elk geval moet daar 'n plaats van betekenis gelegen hebben, met in de nabijheid de Keltische burcht van Cadier (?).
Iets dergelijks doet zich hier in Ulestraten voor: daar ben ik ooit 't verhaal-restant tegengekomen, dat handelt over "het graf van de veldheer". Onderzoek ter plaatse levert 'n aantal grafheuvels op, opgebouwd uit kiezels, en van Romeinse, of zelfs Keltische oorsprong. De benamingen terplaatse vertonen Keltische kenmerken. Frappante staaltjes van de hardnekkigheid van de overlevering!).
Beschrijving
Bron
Naam Overig in Tekst
Spronk   
Eburonen   
Romeinen   
Keltische   
Romeinse   
Naam Locatie in Tekst
Honthem   
Atuatuca   
Tongeren   
Bruisterbosch   
Cadier   
Ulestraten   
Plaats van Handelen
Honthem   
