Hoofdtekst
Wy ha ris mei 't skip lein to Gytsjerk, by in brechje. Dêr moasten wy dongride foar in boer, dy wenne in eintsje it lân yn. 't Wie yn 'e maitiid. De feart lei ticht mei hwat iis. De hiele joune waerd der laden. Om alve ûre kaem myn man thús.
It skip lei mei 't iene tou oan in strykpeal fêst, mei 't oare oan in anker.
Wy gongen op bêd. Wy hienen noch net lang lein - it wie krekt tolve ûre - doe woarde it achterste tou op it skip goaid. De swiere izeren heak siet der oan, dy kaem krekt boppe ús hollen del. Wy woarden beide tige kjel. Myn man gong der ôf en nei bûten ta. Mar dêr wie neat to sjen. Myn man makke it skip wer fêst, en hy gong wer op bêd lizzen. It hearde krekt as dreau it skip by de reiden lâns. Doe woarde it foarste tou op deselde wize boppe op it skip smiten. De heak wie lichte en it tou ek.
De oare moarns sei de fearskipper tsjin myn man:
"Koenen jo hjir fannacht wol lizze?"
Myn man sei, dat en dat gefal hied er hawn.
De fearskipper sei: "Der is net in skipper, dy't hjir lizze kin. Hjir is altyd hwat to rêdden nachts."
Froeger moat der op dat plak in hûs stien ha dêr wenne in frou yn, dy woe gjin skipper op 't hiem ha. De skipper dy't dêr lei, hie in feint oan board. Dy gong ris op in kear nei Ljouwerter merke ta.
Yn 'e nacht kaem er thús. Doe wie de planke ôfdreaun en 't skip lei dwars. Dat moat dat minske dien ha. Doe wie dy feint dêrtroch fordronken en nei dy tiid spoke it dêr. Dêr koe net in skipper mear lizze.
Wy binne doe twa skiplingten fierder lizzen gien en hawwe gjin lêst wer hawn.
It skip lei mei 't iene tou oan in strykpeal fêst, mei 't oare oan in anker.
Wy gongen op bêd. Wy hienen noch net lang lein - it wie krekt tolve ûre - doe woarde it achterste tou op it skip goaid. De swiere izeren heak siet der oan, dy kaem krekt boppe ús hollen del. Wy woarden beide tige kjel. Myn man gong der ôf en nei bûten ta. Mar dêr wie neat to sjen. Myn man makke it skip wer fêst, en hy gong wer op bêd lizzen. It hearde krekt as dreau it skip by de reiden lâns. Doe woarde it foarste tou op deselde wize boppe op it skip smiten. De heak wie lichte en it tou ek.
De oare moarns sei de fearskipper tsjin myn man:
"Koenen jo hjir fannacht wol lizze?"
Myn man sei, dat en dat gefal hied er hawn.
De fearskipper sei: "Der is net in skipper, dy't hjir lizze kin. Hjir is altyd hwat to rêdden nachts."
Froeger moat der op dat plak in hûs stien ha dêr wenne in frou yn, dy woe gjin skipper op 't hiem ha. De skipper dy't dêr lei, hie in feint oan board. Dy gong ris op in kear nei Ljouwerter merke ta.
Yn 'e nacht kaem er thús. Doe wie de planke ôfdreaun en 't skip lei dwars. Dat moat dat minske dien ha. Doe wie dy feint dêrtroch fordronken en nei dy tiid spoke it dêr. Dêr koe net in skipper mear lizze.
Wy binne doe twa skiplingten fierder lizzen gien en hawwe gjin lêst wer hawn.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Een schipper hoort om middernacht dat zijn touwen op het dek gegooid worden. Hij gaat het bed uit om ze weer vast te maken. De volgende dag vroeg de voorschipper of hij kon liggen op die plek. Vroeger had er een vrouw gewoond, die niet wilde dat er een schip voor haar huis lag. Een knecht is toen verdronken, omdat ze de planken weggehaald had. Sindsdien spookt het er en kan geen enkele schipper er blijven liggen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 214, verhaal 2
Commentaar
19 juni 1967
Andere Tote spuken.
Naam Locatie in Tekst
Gytsjerk
Gytsjerk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21