CJ021913

Der wie us in reus, dy wie mei in feart oan 't graven. Dat die er mei in heale pream, it avensearde tige. Doe woed er efkes útpûste. Hy sloech ergens de hannen oer de tsjerke hinne en sei: "Hè, warch."
Dat hearden guon en doe krige dat plak de namme Wargea.
Doe skrabbe er de modder hwat fan 'e klompen ôf, en dy beide modderbulten binne dêr nòch altyd.

TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen    TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen   

Een reus was een vaart aan het graven. Hij rustte even uit tegen de kerktoren en zei: "Hè, moe [warch]". Dat hoorden sommigen, toen kreeg die plek de naam Wargea. Toen schrapte de reus nog wat modder van zijn klompen af, en die twee modderbulten zijn er nog altijd.

Corpus Jaarsma, verslag 219, verhaal 13

1 juni 1967

Hoe het dorp (de stad, heuvel, het stuk land) aan z'n naam is gekomen

Wargea    Wargea   

2013-03-01 14:46:21