Hoofdtekst
VERHALEN UIT HET HULSTERLAND.
"Nou meneer, zet je er maar eens even goed voor, want ik ben nu echt blij, dat ik er eens iemand over kan vertellen, die er zoveel belang in stelt", zo begint Jo de Rechter, die op "het Jagertje" woont, een gehucht op 20 minuten afstand van de oude veste Hulst.
OVER "DEN OSSAERT".
"Ge kent Peet Blommaert, meneer, die aan den Absdaalse weg in Hulst woont? Welnu, diens vader heeft eens “den Ossaert” gedragen!
Dat was een grote zwarte hond met een ketting om zijn nek!
Op een herfstigen avond komen 10 mannen terug van hun werk uit Zandberg (gemeente Graauw) naar Hulst. Ze dragen allen een riek bij zich, want ze hebben den helen dag bieten geladen op wagens.
De mannen praten er onder elkaar over, dat de laatste tijd mensen zijn lastig gevallen door een groten zwarten hond met een zware ketting rond den nek. Dat moet wel "den Ossaert" zijn, zegt er een!
De ouwe Peet Blommaert, nergens bang voor, een vent als een boom, lacht hen uit."'k Wil 't zien dat hij mij te na komt! k Steek hem de riek in z ’n lijf!"
Tot ze al kort bij de Bagijnepoort in Hulst zijn, zo ongeveer ter hoogte van de IJzerenhandstraat. Peet, die achteraan loopt; de anderen voelen zich niet "erg lekker", wordt dan opeens van achteren besprongen door een grote hond.
"'t Is den Ossaert" roepen de anderen! En geloof het of niet, meneer, maar Peet kan z 'n riek niet gebruiken en zeker 100 meter tot vlak voor de Bagijnepoort, tot aan de "koezuip", dat was de plaats waar de koeien vroeger in de vestinggracht kwamen drinken, moest hij het dier op de rug meedragen!
"Ge moet de geesten niet oproepen, meneer, dat zie ge nu ook weer" zegt deRechter, die, hoe is het mogelijk nog niet aan het eind van zijn verhalen is gekomen!
"Nou meneer, zet je er maar eens even goed voor, want ik ben nu echt blij, dat ik er eens iemand over kan vertellen, die er zoveel belang in stelt", zo begint Jo de Rechter, die op "het Jagertje" woont, een gehucht op 20 minuten afstand van de oude veste Hulst.
OVER "DEN OSSAERT".
"Ge kent Peet Blommaert, meneer, die aan den Absdaalse weg in Hulst woont? Welnu, diens vader heeft eens “den Ossaert” gedragen!
Dat was een grote zwarte hond met een ketting om zijn nek!
Op een herfstigen avond komen 10 mannen terug van hun werk uit Zandberg (gemeente Graauw) naar Hulst. Ze dragen allen een riek bij zich, want ze hebben den helen dag bieten geladen op wagens.
De mannen praten er onder elkaar over, dat de laatste tijd mensen zijn lastig gevallen door een groten zwarten hond met een zware ketting rond den nek. Dat moet wel "den Ossaert" zijn, zegt er een!
De ouwe Peet Blommaert, nergens bang voor, een vent als een boom, lacht hen uit."'k Wil 't zien dat hij mij te na komt! k Steek hem de riek in z ’n lijf!"
Tot ze al kort bij de Bagijnepoort in Hulst zijn, zo ongeveer ter hoogte van de IJzerenhandstraat. Peet, die achteraan loopt; de anderen voelen zich niet "erg lekker", wordt dan opeens van achteren besprongen door een grote hond.
"'t Is den Ossaert" roepen de anderen! En geloof het of niet, meneer, maar Peet kan z 'n riek niet gebruiken en zeker 100 meter tot vlak voor de Bagijnepoort, tot aan de "koezuip", dat was de plaats waar de koeien vroeger in de vestinggracht kwamen drinken, moest hij het dier op de rug meedragen!
"Ge moet de geesten niet oproepen, meneer, dat zie ge nu ook weer" zegt deRechter, die, hoe is het mogelijk nog niet aan het eind van zijn verhalen is gekomen!
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel.   
Beschrijving
Zwarte hond met ketting laat zich dragen.
Bron
Collectie De Vries, verslag 5, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Peet Blommaert   
den Ossaert   
Bagijnepoort   
IJzerenhandstraat   
Naam Locatie in Tekst
Hulst   
Plaats van Handelen
Hulst   
