Hoofdtekst
VAN EEN ZWART KATJE.
Nou herinner ik me nog één geschiedenis, meneer, dat is ook al lang geleden dat die zich heeft afgespeeld op de boerderij van Frans Dieleman in de buurt van Drieweg, kort bij "deKraag" onder Zaamslag.
U hebt misschien al eens eerder iets horen vertellen over de vrouw van Frans Dieleman, die de "Zwarte Kunst" bedreef!”
"Zeker, Herrebout," zeg ik hem en ik verwacht me er al op, de in het Land van Axel zo bekende "karngeschiedenis" weer te zullen horen, maar het draait op wat anders uit!
"Op 't Hof van Frans Dieleman dan, waren op een keer drie bomenrooiers bezig, bomen "uit te doen". Ze waren al een paar dagen daar aan 't werk en alles verliep vlot. Alleen de laatste boom, die erg kort bij 't huis stond gaf nogal wat moeite. U weet, om zo 'n boom naar de goeie kant te laten vallen, laten ze bij het loshakken van de wortels één der hoofdwortels zo lang mogelijk zitten. 't Is dan nu zover, dat de "tui", het touw waarmee straks de boom in een bepaalde richting zal worden omgetrokken, gespannen wordt. Ze willen nu beginnen de laatste hoofdwortel door te hakken en moeten eerst een kleine zwarte kat, die klaaglijk op de wortel zit te miauwen, wegjagen. Maar tot drie-, viermaal toe springt ze, voor ze de bijl er in kunnen slaan, weer op de wortel.
"Wè joe wéélichtse katte" zegt er een van de rooiers, as je niet maakt dat je wegkomt, za 'k je staart eens afkappen!"
"Geeft hem een schop," zegt de rooiersbaas, "dan gaat ie wel weg", waarop de kat nog erger miauwend naar de top van de boom zit te staren.
"Jongens," zegt de baas stilletjes tot de anderen, "laten we een beetje oppassen, je weet er alles van, dat het hier op de "stee" van Frans Dieleman af en toe raar toegaat." De baas kijkt nu ook naar boven, net als de kat en ziet dat de "tui" verwaaid is en de boom bij het trekken wel eens de kant van 't huis op zou kunnen vallen.
"Laten we dat eerst even in orde maken", zegt hij en als dat gebeurd is, verdwijnt de kat door een gaatje bij 't "winket" en gaat de schuur in. Ze gaan nu verder met het afhakken van de wortel en beginnen met trekken, waarna de boom in de gewenste richting valt.
Op dat ogenblik gaat de voordeur open en steekt Vrouw Dieleman even haar hoofd naar buiten om dan met een harde slag de deur dicht te slaan!
"Judder begriepen zeker wè", zegt de baas, wie dat zwarte katje was, jongens, maar één goeie raad: mondje dicht, zolang we hier nog op 't Hof aan ’t werk zijn! " Want zoveel was zeker, meneer, mee vrouw Dieleman kon je niet voorzichtig genoeg wezen!
Nou herinner ik me nog één geschiedenis, meneer, dat is ook al lang geleden dat die zich heeft afgespeeld op de boerderij van Frans Dieleman in de buurt van Drieweg, kort bij "deKraag" onder Zaamslag.
U hebt misschien al eens eerder iets horen vertellen over de vrouw van Frans Dieleman, die de "Zwarte Kunst" bedreef!”
"Zeker, Herrebout," zeg ik hem en ik verwacht me er al op, de in het Land van Axel zo bekende "karngeschiedenis" weer te zullen horen, maar het draait op wat anders uit!
"Op 't Hof van Frans Dieleman dan, waren op een keer drie bomenrooiers bezig, bomen "uit te doen". Ze waren al een paar dagen daar aan 't werk en alles verliep vlot. Alleen de laatste boom, die erg kort bij 't huis stond gaf nogal wat moeite. U weet, om zo 'n boom naar de goeie kant te laten vallen, laten ze bij het loshakken van de wortels één der hoofdwortels zo lang mogelijk zitten. 't Is dan nu zover, dat de "tui", het touw waarmee straks de boom in een bepaalde richting zal worden omgetrokken, gespannen wordt. Ze willen nu beginnen de laatste hoofdwortel door te hakken en moeten eerst een kleine zwarte kat, die klaaglijk op de wortel zit te miauwen, wegjagen. Maar tot drie-, viermaal toe springt ze, voor ze de bijl er in kunnen slaan, weer op de wortel.
"Wè joe wéélichtse katte" zegt er een van de rooiers, as je niet maakt dat je wegkomt, za 'k je staart eens afkappen!"
"Geeft hem een schop," zegt de rooiersbaas, "dan gaat ie wel weg", waarop de kat nog erger miauwend naar de top van de boom zit te staren.
"Jongens," zegt de baas stilletjes tot de anderen, "laten we een beetje oppassen, je weet er alles van, dat het hier op de "stee" van Frans Dieleman af en toe raar toegaat." De baas kijkt nu ook naar boven, net als de kat en ziet dat de "tui" verwaaid is en de boom bij het trekken wel eens de kant van 't huis op zou kunnen vallen.
"Laten we dat eerst even in orde maken", zegt hij en als dat gebeurd is, verdwijnt de kat door een gaatje bij 't "winket" en gaat de schuur in. Ze gaan nu verder met het afhakken van de wortel en beginnen met trekken, waarna de boom in de gewenste richting valt.
Op dat ogenblik gaat de voordeur open en steekt Vrouw Dieleman even haar hoofd naar buiten om dan met een harde slag de deur dicht te slaan!
"Judder begriepen zeker wè", zegt de baas, wie dat zwarte katje was, jongens, maar één goeie raad: mondje dicht, zolang we hier nog op 't Hof aan ’t werk zijn! " Want zoveel was zeker, meneer, mee vrouw Dieleman kon je niet voorzichtig genoeg wezen!
Onderwerp
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
Beschrijving
Gedachte dat de zwarte kat die bij werken tot last is een heks is.
Bron
Collectie De Vries, verslag 25, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Frans Dieleman
Frans Dieleman
Naam Locatie in Tekst
Drieweg
Drieweg
De Kraag
De Kraag
Zaamslag
Zaamslag
Plaats van Handelen
Drieweg
Drieweg