Hoofdtekst
IN DE SCHUUR VAN SCHELFHOUT.
"'t Verhaal over "den ouwen Roose" ken U misschien nog niet, meneer?
Dat is veel langer geleden, want mijn moeder had het al als kind van haar moeder gehoord.
Roose, die op deVal woonde, stond in de hele buurt bekend als een vent die je nergens bang mee kon krijgen en dat wou in die dagen rondom de Val wet wat zeggen! Zeker ook, omdat er in de buurt al een paar vreemde dingen gebeurd waren.
Op een zomernacht gaat Roose, 1e knecht bij boer Schelfhout, die in de Grote Huijssenspolder woonde, een kwartiertje lopen van deVal af, om 2 uur op weg. 't Is oogsttijd en al vroeg moeten de paarden aan 't werk kunnen gaan. Het is nog donker als hij bij de schuur komt en als hij zijn hand uitsteekt om het "winket" te openen, gaat dit geruisloos ('t knarste anders flink) open. "Zit er verdorie iemand achter?" denkt Roose en wat op z 'n hoede stapt hij binnen, ontsteekt de stallantaarn, maar ziet niet bijzonders. Hij begint met het gewone werk en als hij opkijkt ziet hij over de "pui", dat is dan de planken afscheiding tussen de dorsvloer en het overige deel van de graanschuur, een vreemd soort van vent staan, leunend met z 'n beide armen op de planken.
"Hé", zegt Roose, maar nog niet bang, "je bent al zo vroeg in de weer, man, maar vertel me eigenlijk eens, wie ben je en wat kom je hier doen?"
Geen antwoord!
"Kun je niet praten, man?" zegt Roose en neemt een stuk hout in zijn hand, want hij meent met een dief te doen te hebben.
Als Roose een stap naderbij komt ziet hij de kerel, die onbeweeglijk blijft staren naar iets dat hoog in de stal schijnt te zweven. Roose kijkt ook die richting uit en langzaam begint de vreemde vent te groeien tot hij een lengte heeft van zeker 3 meter!
Nou wordt het Roose toch te bar en terwijl hij enkele stappen achteruit doet lost de vreemde kerel als het ware in het niet op en verdwijnt geheel voor de ogen van de verbouwereerde Roose.
Als hij in de vroege morgen dit aan zijn baas vertelt zegt deze: "Hou er maar over op, Roose, ik heb er al last genoeg mee. Er zijn al een paar knechten bij me weggegaan en 'k geloof wel dat ik weet, wie de schuld is van die vreemde dingen. D' een of d' ander wil me hier wegpesten, maar 't zal ze niet lukken!"
"Nou baas," zegt Roose, "'k vond het allemaal wel wat vreemd vanmorgen, maar mij krijgen ze niet bang en weglopen bij je doe 'k vast niet!"
Inderdaad, zo wist moeder te vertellen, is langzamerhand de rust op de boerderij van Schelfhout weergekeerd, maar 't heeft lang geduurd eer de boer voldoende werkvolk kon krijgen, want als je eenmaal in een slechte reuk staat vergeten ze dat niet zo gauw op het platteland.
"'t Verhaal over "den ouwen Roose" ken U misschien nog niet, meneer?
Dat is veel langer geleden, want mijn moeder had het al als kind van haar moeder gehoord.
Roose, die op deVal woonde, stond in de hele buurt bekend als een vent die je nergens bang mee kon krijgen en dat wou in die dagen rondom de Val wet wat zeggen! Zeker ook, omdat er in de buurt al een paar vreemde dingen gebeurd waren.
Op een zomernacht gaat Roose, 1e knecht bij boer Schelfhout, die in de Grote Huijssenspolder woonde, een kwartiertje lopen van deVal af, om 2 uur op weg. 't Is oogsttijd en al vroeg moeten de paarden aan 't werk kunnen gaan. Het is nog donker als hij bij de schuur komt en als hij zijn hand uitsteekt om het "winket" te openen, gaat dit geruisloos ('t knarste anders flink) open. "Zit er verdorie iemand achter?" denkt Roose en wat op z 'n hoede stapt hij binnen, ontsteekt de stallantaarn, maar ziet niet bijzonders. Hij begint met het gewone werk en als hij opkijkt ziet hij over de "pui", dat is dan de planken afscheiding tussen de dorsvloer en het overige deel van de graanschuur, een vreemd soort van vent staan, leunend met z 'n beide armen op de planken.
"Hé", zegt Roose, maar nog niet bang, "je bent al zo vroeg in de weer, man, maar vertel me eigenlijk eens, wie ben je en wat kom je hier doen?"
Geen antwoord!
"Kun je niet praten, man?" zegt Roose en neemt een stuk hout in zijn hand, want hij meent met een dief te doen te hebben.
Als Roose een stap naderbij komt ziet hij de kerel, die onbeweeglijk blijft staren naar iets dat hoog in de stal schijnt te zweven. Roose kijkt ook die richting uit en langzaam begint de vreemde vent te groeien tot hij een lengte heeft van zeker 3 meter!
Nou wordt het Roose toch te bar en terwijl hij enkele stappen achteruit doet lost de vreemde kerel als het ware in het niet op en verdwijnt geheel voor de ogen van de verbouwereerde Roose.
Als hij in de vroege morgen dit aan zijn baas vertelt zegt deze: "Hou er maar over op, Roose, ik heb er al last genoeg mee. Er zijn al een paar knechten bij me weggegaan en 'k geloof wel dat ik weet, wie de schuld is van die vreemde dingen. D' een of d' ander wil me hier wegpesten, maar 't zal ze niet lukken!"
"Nou baas," zegt Roose, "'k vond het allemaal wel wat vreemd vanmorgen, maar mij krijgen ze niet bang en weglopen bij je doe 'k vast niet!"
Inderdaad, zo wist moeder te vertellen, is langzamerhand de rust op de boerderij van Schelfhout weergekeerd, maar 't heeft lang geduurd eer de boer voldoende werkvolk kon krijgen, want als je eenmaal in een slechte reuk staat vergeten ze dat niet zo gauw op het platteland.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0253 - Plagegeist zeigt sich als langer Mann
SINSAG 0253 - Plagegeist zeigt sich als langer Mann
Beschrijving
Plaaggeest in de vorm van lange man spookt op boerderij.
Bron
Collectie De Vries, verslag 26, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Roose
Roose
Schelfhout
Schelfhout
Grote Huijssenspolder
Grote Huijssenspolder
Naam Locatie in Tekst
Val
Val
Plaats van Handelen
Val
Val