Hoofdtekst
Typerend voor het "Land van Axel" - en ik had er bepaald al op gerekend - is alweer de "Zwarte Kunst" van vrouw Dieleman onder Zaamslag een onderwerp van gesprek met mijn verteller van vandaag. En daarom zullen we eens gaan luisteren naar wat Goossen hierover nog voor nieuws weet te vertellen.
De vrouw van Frans Dieleman, U kent ze al naar ik hoor, heeft het de buurman Kees deVisser en diens huisgezin dikwijls erg moeilijk gemaakt, meneer. En ofschoon ze daar wel wisten waar 't vandaan kwam hebben ze er lange tijd niks tegen kunnen beginnen!
Ze hadden daar een "koeter" (koejongen), die gelukkig niet erg bang was, maar menigmaal, als hij aan 't werk was manden met koebieten te vullen, gebeurde het, dat een halfgevulde mand op onverklaarbare wijze omver viel.
Zette hij riek of vork tegen de muur, dan ging die als regel omver en werd hij zodoende in zijn werk nogal eens gehinderd.
Hij klaagde daar over tegen z 'n baas deVisser, maar die zei: "jongen, je weet waar 't vandaan komt, maak je maar nergens bang over, maar 'k kan d 'er niks tegen doen. Een paar keer, dat ik er met Dieleman over sprak is tie boos weggelopen; de man zal het er zelf ook wel moeilijk mee hebben!"
Als 'sZaterdags Oppeneer, iemand uit de buurt die met de dochter van Visser verkering had, samen met zijn meisje in de bakkeete zat, lag er voor de deur altijd een grote zwarte hond te wachten, die wel niks deed, maar hun gezellig samenzijn toch wel degelijk stoorde. Als Oppeneer dan 'savonds naar huis ging lag de hond bij 't damhek van deVisser, maar zo 'k al zei, last had ie verder niet van 't beest.
't Is eens gebeurd, dat vrouw deVisser ziek te bed lag en op dokters voorschrift "meestergoed" (medicijnen) moest innemen. En meneer, 't was toch niet mogelijk voor haar om ze binnen te krijgen, want als ze haar te drinken wilden geven uit een kopje of uit een glas viel dit meestal om of erger nog gewoon uit de hand in scherven op de grond.
Ze hebben daarover met de dokter gesproken en die heeft de raad gegeven een soort van ijzeren trechtertje met een tuitje te gebruiken, wat wel geholpen heeft!
Een tijdlang was het daarna heel rustig bij deVisser, maar al gauw ondervonden mensen die de straatweg (Drieweg) naar Othene doorliepen, last te krijgen van een grote zwarte hond, die in 't schemerdonker mensen van achteren besprong. Dan lei die een paar grote witte poten op hun schouders en moesten ze soms honderd meters lopen voor ze 't beest van zich af konden krijgen. Op 't laatst durfden de mensen die weg niet meer te nemen en liepen dan maar liever de Groenstraat door, waar 't overigens ook niet helemaal in orde was, meneer; maar 'k hoor dat U daar al van afweet! Over de z.g. "rooie mannetjes" die d 'er verschenen hoef ik dus niks meer te vertellen!
Vrouw Dieleman, vrouw Dieleman, denk ik zo, wat kon je d 'er maar aan doen. Eénmaal een slechte naam was het in die dagen, dat was dan nog vóór 1900, maar moeilijk, daar onderuit te komen!
1) Zie ook verslag nr I 112-2 en 112-3 [Hernummering Collectie De Vries, verslag 2, Collectie De Vries, verslag 4]
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
SINSAG 0256 - Plagegeist (in Tiergestalt) erschreckt späten Wanderer (und begleitet ihn).
  
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   
Beschrijving
Bron
Naam Overig in Tekst
Dieleman   
Kees de Visser   
Oppeneer   
Groenstraat   
Naam Locatie in Tekst
Zaamslag   
Drieweg   
Othene   
Plaats van Handelen
Zaamslag   
