Hoofdtekst
ZWEVENDE DAMES.
't Moed-in de joaren 1850 gewist zijn bij nen zekeren Jodocus Krieckhaert onder (H)einsdijk. Daa wieren, altijd op 't zelfde weiland, wad-afgelegen achter de boerderei-e dikwijls in den avend of in den vroegen morgend, as - -t -nog donker was twee zwevende witte dames gezien. Dan kosten ze de pjèrden as - t - nog donker was nie uit de wei krijgen.
En dà gebeurden alleen maor bij maneschijn.
As de knecht de pjèrden gieng (h)aolen dan brandden der soms op de paal van 't dam(h)ek nen kjèrsken.
En à-tà-ter stong, dan dierven de beêsten nie te kommen.
D 'ouwe knechten dierven in 't lest nie meer om de pjèrden.
Nen nieve knecht, Jan (h)eetten ei, die alles dierf zei tegen zijnen baas, dat ei der wel is om zou gaon.
Ei nam nen grôten knuppel mee om dà kjèrsken te lijf te gaon en med-énen slag sloeg ei-ter-af.
En op slag waoren oôk die witte dames verdwenen.
Toen kwamen de pjèrden vanzelf.
À-tei z 'àd opgestald is tei gaon slaopen in de kluis. Daor sliepen toen de knechts.
Ei lag nog maor nen kwartier in zijn bed en toen begon ut:
"Jan, geef mij men lichtjen weer; Jan, geef mij men lichtjen weer"
Ei kost nie slaopen, geen oog, den (h)elen nacht.
Toen èt-ei bijslaop gevrogen.
En dan kwam de boer twee nachten achtereên in de kluis bij (h)em slaopen, maar dan was niks 't (h)oren.
Den derden nacht, toe ei weer alleen sliep, was 't weer van 't zelfde: "Jan, geef mij men lichtjen weer," en da gieng zo maor deur.
Zes weken nader(h)and is 't ei er van gestorven.
't Moed-in de joaren 1850 gewist zijn bij nen zekeren Jodocus Krieckhaert onder (H)einsdijk. Daa wieren, altijd op 't zelfde weiland, wad-afgelegen achter de boerderei-e dikwijls in den avend of in den vroegen morgend, as - -t -nog donker was twee zwevende witte dames gezien. Dan kosten ze de pjèrden as - t - nog donker was nie uit de wei krijgen.
En dà gebeurden alleen maor bij maneschijn.
As de knecht de pjèrden gieng (h)aolen dan brandden der soms op de paal van 't dam(h)ek nen kjèrsken.
En à-tà-ter stong, dan dierven de beêsten nie te kommen.
D 'ouwe knechten dierven in 't lest nie meer om de pjèrden.
Nen nieve knecht, Jan (h)eetten ei, die alles dierf zei tegen zijnen baas, dat ei der wel is om zou gaon.
Ei nam nen grôten knuppel mee om dà kjèrsken te lijf te gaon en med-énen slag sloeg ei-ter-af.
En op slag waoren oôk die witte dames verdwenen.
Toen kwamen de pjèrden vanzelf.
À-tei z 'àd opgestald is tei gaon slaopen in de kluis. Daor sliepen toen de knechts.
Ei lag nog maor nen kwartier in zijn bed en toen begon ut:
"Jan, geef mij men lichtjen weer; Jan, geef mij men lichtjen weer"
Ei kost nie slaopen, geen oog, den (h)elen nacht.
Toen èt-ei bijslaop gevrogen.
En dan kwam de boer twee nachten achtereên in de kluis bij (h)em slaopen, maar dan was niks 't (h)oren.
Den derden nacht, toe ei weer alleen sliep, was 't weer van 't zelfde: "Jan, geef mij men lichtjen weer," en da gieng zo maor deur.
Zes weken nader(h)and is 't ei er van gestorven.
Onderwerp
SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen
SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Beschrijving
Spokerij van witte vrouwen stopt nadat kaars van heks is geslagen; vrouwen vragen 's nachts om lichtje waardoor knecht niet kan slapen en sterft.
Bron
Collectie De Vries, verslag 42, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Jodocus Krieckhaert
Jodocus Krieckhaert
Naam Locatie in Tekst
Heinsdijk
Heinsdijk
Plaats van Handelen
Hengstdijk
Hengstdijk