Hoofdtekst
Ko Wage vangt een spook.
In 't uus van Lena Verdool, die was getrouwd gewist mee Ekkebus, daa wie 'n keer gespookt. Dà duurden à veertien dagen. Ze weunden in den (H)oekzak, dà was een (h)eel èrme buurte ier in Oistburg.
Dà miek ut eel de familie lastig.
De politie, dà waren de massesées aaden der al ielken avend gewaakt om 't spook te vangen.
De brigadier zei: Ko jungen, ze zeggen dà gie der verstand van eit, toe kom is 'n keer kieken.
Toen ker naa toe gieng aak men "goochelatuur" bie me.
De brigadier zei: m 'en nog niks ghoord vanavend, Ko.
Ik zei: ik bin gekommen om 't spook te vangen; de brigadier schrok ter van.
Ik zei tegen de kinders: doe gie de grôte lampe uut en laat dà kleine lampje ma brannen. Waar is judder moeder vroeg ik. Die is om een booschap, zeijen ze.
Toen kroop ik in se spinde (diepe kast) en 'k zei: à je wad (h)oort moe je nie zeggen: daa komt 't spook, maar ak kloppen dan doe je de deure gauw open.
Ik luusterden en eest oorden ik niks. Maa toen begon 't in de be(d)stee te spoken.
Ik klopten op de deure van de spinde en 'k vloog recht naa de be(d)stee en toen was 't de vrouwe zelf en ze was gevangen.
Ze begon te schreeuwen en de kinders ook.
De brigadier kwam ter bie en die gieng z 'ondervragen, maa ze kon niks zeggen. Ik zei: ze kan nie praten vô morgen; en 't was geliek àk zei.
Ko, zei de brigadier, oe wist jie dà tà de vrouwe dee.
En 'k liet um m 'n goochelboek zien, maa daa wier tie nie wiezer van.
Den anderen morgen gieng z 'an 't praten mee de brigadier. Ze zei dà ze 't nie kon (h)elpen maa dà ze 't most doen.
Maar ik wist wè waarom, want ze wou een ander uus omdat 't zo slecht was.
Z 'eid á gauw der inboedeltje verkocht en toen is ze vertrokken naa d 'overkant, naar Utrecht gloof ik naa der dochter.
In 't uus van Lena Verdool, die was getrouwd gewist mee Ekkebus, daa wie 'n keer gespookt. Dà duurden à veertien dagen. Ze weunden in den (H)oekzak, dà was een (h)eel èrme buurte ier in Oistburg.
Dà miek ut eel de familie lastig.
De politie, dà waren de massesées aaden der al ielken avend gewaakt om 't spook te vangen.
De brigadier zei: Ko jungen, ze zeggen dà gie der verstand van eit, toe kom is 'n keer kieken.
Toen ker naa toe gieng aak men "goochelatuur" bie me.
De brigadier zei: m 'en nog niks ghoord vanavend, Ko.
Ik zei: ik bin gekommen om 't spook te vangen; de brigadier schrok ter van.
Ik zei tegen de kinders: doe gie de grôte lampe uut en laat dà kleine lampje ma brannen. Waar is judder moeder vroeg ik. Die is om een booschap, zeijen ze.
Toen kroop ik in se spinde (diepe kast) en 'k zei: à je wad (h)oort moe je nie zeggen: daa komt 't spook, maar ak kloppen dan doe je de deure gauw open.
Ik luusterden en eest oorden ik niks. Maa toen begon 't in de be(d)stee te spoken.
Ik klopten op de deure van de spinde en 'k vloog recht naa de be(d)stee en toen was 't de vrouwe zelf en ze was gevangen.
Ze begon te schreeuwen en de kinders ook.
De brigadier kwam ter bie en die gieng z 'ondervragen, maa ze kon niks zeggen. Ik zei: ze kan nie praten vô morgen; en 't was geliek àk zei.
Ko, zei de brigadier, oe wist jie dà tà de vrouwe dee.
En 'k liet um m 'n goochelboek zien, maa daa wier tie nie wiezer van.
Den anderen morgen gieng z 'an 't praten mee de brigadier. Ze zei dà ze 't nie kon (h)elpen maa dà ze 't most doen.
Maar ik wist wè waarom, want ze wou een ander uus omdat 't zo slecht was.
Z 'eid á gauw der inboedeltje verkocht en toen is ze vertrokken naa d 'overkant, naar Utrecht gloof ik naa der dochter.
Beschrijving
Manier waarop verteller spook ontmaskert.
Bron
Collectie De Vries, verslag 46, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Ko Wage 
Ko Wage 
Lena Verdool
Lena Verdool
Ekkebus
Ekkebus
Hoekzak
Hoekzak
Naam Locatie in Tekst
Oistburg
Oistburg
Plaats van Handelen
Oostburg
Oostburg