Hoofdtekst
Toen 'k jong was enk op Spuie gewoond. 'k Gieng in Axel na schole.
In dien tied wier d 'er op Spuie nog à wà gesproken over Jane Pape. Dà was een boeremens op jaren.
Op Spuie zeijen ze: "Voô Jane moe j 'oppassen, want die kan toveren!"
À-ter thuus stoute kinders waren zeijen vader of moeder soms: pas op, of 'k zat-is tegen Jane Pape zeggen; die neem je mee!
Ze weunden in een (h)eel klein (h)uusje op Pootersdurp achter Spuie. 'k Weten 't (h)uusje nog te staan en 'k èn ze zelf nog goed gekend, maa toen was z 'al oud en ik bin in zesentachentig geboren.
't Was een (h)eel laag (h)uusje en in d 'er kamertje binnen was alles volgeplakt mee platen van katten. Die aa z 'uutgeknipt uut ouwe kranten of tiedschriften.
En daa was geen plekje meer onbezet.
D 'ouwe mensen op Spuie geloofden wezenlik dà Jane kon toveren.
Bie Jan Ramondt, die weunden àn de weg à je van Spuie naa Schapenbout gaat, waren z 'àn 't kèrnen.
Da gieng toen allemaa nog mee d '(h)and. De melk gieng in een soort van tonne. Mee een zwiengel wier de melk in beweging houwen totdat-ter boter gevormd wier.
Maar op een dag konnen ze de kern nie afkriegen.
Ze waren den (h)eêlen dag bezig, ze gaven 't nie op.
Saves kwamen d 'er een paar mensen op 't (H)of en die zeijen:
"D 'as (h)ier nie goed, d 'as vast en zeker de schuld van Jane Pape."
En ze zeijen tegen Ramondt: "je moed-is een ketel kokendeg water in de tonne gieten, dan zà je wè zien dat - 't afgeloôpen is mee de streken van Jane Pape, want die speeld-ier een rolle in.
En dad-èn ze gedaan. En den anderen morgen wist (h)eêl Spuie dà Jane d 'er èrmen en d 'er benen elemaa verbrand waren; de blaren (h)iengen d 'er àn.
Maa Jan Ramondt ei-ter nooit meer last mee ghad.
In dien tied wier d 'er op Spuie nog à wà gesproken over Jane Pape. Dà was een boeremens op jaren.
Op Spuie zeijen ze: "Voô Jane moe j 'oppassen, want die kan toveren!"
À-ter thuus stoute kinders waren zeijen vader of moeder soms: pas op, of 'k zat-is tegen Jane Pape zeggen; die neem je mee!
Ze weunden in een (h)eel klein (h)uusje op Pootersdurp achter Spuie. 'k Weten 't (h)uusje nog te staan en 'k èn ze zelf nog goed gekend, maa toen was z 'al oud en ik bin in zesentachentig geboren.
't Was een (h)eel laag (h)uusje en in d 'er kamertje binnen was alles volgeplakt mee platen van katten. Die aa z 'uutgeknipt uut ouwe kranten of tiedschriften.
En daa was geen plekje meer onbezet.
D 'ouwe mensen op Spuie geloofden wezenlik dà Jane kon toveren.
Bie Jan Ramondt, die weunden àn de weg à je van Spuie naa Schapenbout gaat, waren z 'àn 't kèrnen.
Da gieng toen allemaa nog mee d '(h)and. De melk gieng in een soort van tonne. Mee een zwiengel wier de melk in beweging houwen totdat-ter boter gevormd wier.
Maar op een dag konnen ze de kern nie afkriegen.
Ze waren den (h)eêlen dag bezig, ze gaven 't nie op.
Saves kwamen d 'er een paar mensen op 't (H)of en die zeijen:
"D 'as (h)ier nie goed, d 'as vast en zeker de schuld van Jane Pape."
En ze zeijen tegen Ramondt: "je moed-is een ketel kokendeg water in de tonne gieten, dan zà je wè zien dat - 't afgeloôpen is mee de streken van Jane Pape, want die speeld-ier een rolle in.
En dad-èn ze gedaan. En den anderen morgen wist (h)eêl Spuie dà Jane d 'er èrmen en d 'er benen elemaa verbrand waren; de blaren (h)iengen d 'er àn.
Maa Jan Ramondt ei-ter nooit meer last mee ghad.
Onderwerp
SINSAG 0624 - Die Hexe im Butterfass 
SINSAG 0624 - Die Hexe im Butterfass 
Beschrijving
Betovering van karn; na gieten van kokend water in de karn blijkt de heks gewond.
Bron
Collectie De Vries, verslag 47, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Jane Pape
Jane Pape
Jan Ramondt
Jan Ramondt
Naam Locatie in Tekst
Spuie
Spuie
Axel
Axel
Pootersdurp
Pootersdurp
Plaats van Handelen
Spui
Spui