Hoofdtekst
Daa was een vrouwe in d 'Andieksepolder, vrouw Zegers en daa mosten ze snachs voor om den dokter naa Zaamslag.
Dà was voor een bevalling.
't Was (h)eel donker en Zegers belden 'snachs àn bie dokter (H)artman, 1), of tie wou kommen.
"'k Klejen m 'n eigen àn," zei-ten dokter. Ga jie maar à deur, dan kom ik wè.
"Zegers, bi jie nie bange, zeit-ie, "want 't is (h)eel donker vannacht in de polder."
"Bèneent", zei Zegers, "elemaa nie, ik bin nog nooit bange gewist," zeit-ie.
"Pas jie maar op," zei-ten dokter.
Toen à Zegers trug naar uus gieng, à vôbie de Reuzen(h)oek deuj d 'Andiekse strate, zag tie opeês twee grote zwarte (h)onden nèst em loôpen. Zegers die schrok. Ie dost nie langs em te kieken en ie bleef stief deurloôpen.
Kort bie z 'n uus stieng een groten dam en daa zag tie noe een groôte poorte staan. Die was dicht.
D 'onden die nèst hem waren, liepen gewoon deur de dichte poorte (h)een en iezelf liep ook deur de poorte die dicht bleef.
't Zweet liep van z 'n (h)oofd.
Kort achter em kwam dokter (H)artman en die vroeg:
"Zegers, oe bi jie tuusgekommen? Ei jie onderweg niks gezien?"
"Ikke nie," zei Zegers, want die wou 't voô den dokter nie weten.
Den dokter zei: "Ik ook nie!"
Toen à de bevallinge klaar was gieng den dokter wee trug naa Zaamslag en alles was weg, de poorte en d '(h)onden.
Den anderen dag kwam de dokter vaneigens weer en toen zeit-ie:
"Ei je toch waarlik niks gezien vannacht, Zegers?"
Zegers die zei: "'k Èn vee(l) gezweet", maar ie wou het tegen den dokter maa nie weten.
Maa ie vertelden 't wel àn z 'n eigen vrouwe en die zei:
"'k bin blie-je dan-k-et nie geweten èn, wie weet watter dan nog gebeurd zou ziene.
[1) Zie ook verslag nr I, 112-28] [Hernummering Collectie De Vries, verslag 29]
Dà was voor een bevalling.
't Was (h)eel donker en Zegers belden 'snachs àn bie dokter (H)artman, 1), of tie wou kommen.
"'k Klejen m 'n eigen àn," zei-ten dokter. Ga jie maar à deur, dan kom ik wè.
"Zegers, bi jie nie bange, zeit-ie, "want 't is (h)eel donker vannacht in de polder."
"Bèneent", zei Zegers, "elemaa nie, ik bin nog nooit bange gewist," zeit-ie.
"Pas jie maar op," zei-ten dokter.
Toen à Zegers trug naar uus gieng, à vôbie de Reuzen(h)oek deuj d 'Andiekse strate, zag tie opeês twee grote zwarte (h)onden nèst em loôpen. Zegers die schrok. Ie dost nie langs em te kieken en ie bleef stief deurloôpen.
Kort bie z 'n uus stieng een groten dam en daa zag tie noe een groôte poorte staan. Die was dicht.
D 'onden die nèst hem waren, liepen gewoon deur de dichte poorte (h)een en iezelf liep ook deur de poorte die dicht bleef.
't Zweet liep van z 'n (h)oofd.
Kort achter em kwam dokter (H)artman en die vroeg:
"Zegers, oe bi jie tuusgekommen? Ei jie onderweg niks gezien?"
"Ikke nie," zei Zegers, want die wou 't voô den dokter nie weten.
Den dokter zei: "Ik ook nie!"
Toen à de bevallinge klaar was gieng den dokter wee trug naa Zaamslag en alles was weg, de poorte en d '(h)onden.
Den anderen dag kwam de dokter vaneigens weer en toen zeit-ie:
"Ei je toch waarlik niks gezien vannacht, Zegers?"
Zegers die zei: "'k Èn vee(l) gezweet", maar ie wou het tegen den dokter maa nie weten.
Maa ie vertelden 't wel àn z 'n eigen vrouwe en die zei:
"'k bin blie-je dan-k-et nie geweten èn, wie weet watter dan nog gebeurd zou ziene.
[1) Zie ook verslag nr I, 112-28] [Hernummering Collectie De Vries, verslag 29]
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei. 
SINSAG 0750 - Andere Zauberei. 
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).
Beschrijving
Dokter tovert twee zwarte honden die meelopen met man, en dichte poort waar man en honden door lopen.
Bron
Collectie De Vries, verslag 49, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Andieksepolder
Andieksepolder
Zegers
Zegers
Hartman
Hartman
Naam Locatie in Tekst
Zaamslag
Zaamslag
Reuzenhoek
Reuzenhoek