Hoofdtekst
Der wie in widdou mei trije dochters. Dy trije dochters praetten och sa min. Men koe har hast net forstean. Op in kear doe krigen se alle trije in brief fan in feint. De snein-to-jouns dêroan soenen de feinten komme. Doe sei de mem: "Jimme matte mar neat sizze. Ik sil 't wurd wol dwaen."
Dat wie ofpraet.
Doe't de feinten der sieten wie de iene oan it naeijen. Mar it wie min jern dêr't se mei naeide dat de tried knapte hyltyd ôf.
Doe sei se: "Bekke tie."
Har iene suster knope de tried wer byelkoar en sei: "Koope gaa."
Mar de trêdde dy waerd brimstich, hwant de beiden hâldden har net oan 'e ôfspraek en sei: "Mem sei: wy soe sije en pekke alle tije."
Dat wie ofpraet.
Doe't de feinten der sieten wie de iene oan it naeijen. Mar it wie min jern dêr't se mei naeide dat de tried knapte hyltyd ôf.
Doe sei se: "Bekke tie."
Har iene suster knope de tried wer byelkoar en sei: "Koope gaa."
Mar de trêdde dy waerd brimstich, hwant de beiden hâldden har net oan 'e ôfspraek en sei: "Mem sei: wy soe sije en pekke alle tije."
Onderwerp
AT 1457 - The Lisping Maiden   
ATU 1457 - The Lisping Maiden.   
Beschrijving
Op een avond dat drie zussen bezocht worden door wat knechten, adviseert hun moeder hun mond te houden, omdat ze nogal slecht praten. Maar een van de zussen is op de bewuste avond aan het naaien, en de draad breekt heel de tijd. Twee van de zussen zeggen beiden een gebrekkig Fries zinnetje. De derde wordt boos en zegt, ook in gebrekkig Fries, dat ze hadden afgesproken niet te spreken.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 227, verhaal 3
Commentaar
1 maart 1966
The Lisping Maiden
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
