ENGELS001201 - Watergeesten

Watergeesten:
Toen ik op 15 jarige leeftijd als knechtje bij “Sjinke Wullemke” in Baarlo woonde, werd druk verteld, dat er in de Meren, een ven langs de weg naar Helden, ’s avonds door voorbijgangers een hevig en geheimzinnig rumoer in het water plaatsgreep; een geplas en een geluid. Men zei: “Dao zit enne “Wazelder” in!”
De jongens uit het gehucht Bong, ten getale van 20, met velen bij elkaar erg kloek, besloten, op een nacht op onderzoek uit te gaan. Het was een wandeling van ruim 3 K.M. Toen we, klokslag twaalf, aan de rand stonden, kwam er, op 50 meter in het water, een hevige slag, alsof een zeemonster uit het water opsprong, zodat het water hoog opspatte. Een zware stem riep over het water: “Kiek good! Gè zeet niks!” We gingen met de hele troep op de loop, in één ruk tot in de Bong.

Geen omzetting in dialect van het verhaal door Engels.

Op de plaats van een watergeest spat om middernacht het water op en klinkt een stem.

Collectie Engels, verslag 12, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Meren    Meren   

Helden    Helden   

Baarlo    Baarlo   

Bong    Bong   

Baarlo    Baarlo   

Bong    Bong