Hoofdtekst
Erdmenkes:
Er werd in mijn jeugd altijd beweerd, dat op het Eersel, een opvallend hoog, oud veld, gelegen in een vrij laag ontginningsgebied, en ver van bewoonde buurt, erdmenkes huisden. Op 5 jarige leeftijd speelden we daar wel, omdat we in de buurt land hadden. Om dit veld lag een hoge eikenwal, omzoomd door diepe greppels. In deze eeuwenoude wal bevond zich een vierkant hol, ongeveer 2 meter breed, 4 meter lang en 1½ meter hoog, gestut door rondhout, waarop bezaagde planken. Er was een zijnisje van 1 meter in het vierkant. In de hut stond nog een zware ijzeren paal met een haak boven een open vuurplaats. Er lag ook stro in. Vader zei, dat dit de hut van de erdmenkes was. Hij had ze nog gezien. Het waren 8 kleine, dikke, bejaarde mannetjes, gekleed in lange blauwe kiel met een rode zakdoek om, en klompen aan. Er waren geen vrouwen en kinderen. Overdag zag men ze niet. Tegen de avond gingen ze om eten naar de boerderij van “Piers” op Tongerlo. Ze kregen daar veel gegeven, maar betaalden óók wel. Ze leenden ook ketels, die ze altijd mooi geschuurd terug brachten. Hun pad liep dwars door het veld, en men kon dit later nog zien in de slechte stand van het gewas. Ze praatten ook wel met mensen, waarmee ze in aanraking kwamen. Ze zouden zich weggemaakt hebben, toen er klokken in de kerktorens kwamen. Daar konden ze niet tegen. Vader verbood ons altijd, in het hol te gaan, omdat het kon invallen. Vader is omstreeks 1828 geboren.
In mijn eigen schooljeugd kwamen er soms ook twee erdmenkes door het dorp. De Meester liet ons dan altijd even uit school, om ze te zien. Hij praatte er wel mee. Bedelen deden ze niet.
Geen omzetting in dialect van het verhaal door Engels.
Er werd in mijn jeugd altijd beweerd, dat op het Eersel, een opvallend hoog, oud veld, gelegen in een vrij laag ontginningsgebied, en ver van bewoonde buurt, erdmenkes huisden. Op 5 jarige leeftijd speelden we daar wel, omdat we in de buurt land hadden. Om dit veld lag een hoge eikenwal, omzoomd door diepe greppels. In deze eeuwenoude wal bevond zich een vierkant hol, ongeveer 2 meter breed, 4 meter lang en 1½ meter hoog, gestut door rondhout, waarop bezaagde planken. Er was een zijnisje van 1 meter in het vierkant. In de hut stond nog een zware ijzeren paal met een haak boven een open vuurplaats. Er lag ook stro in. Vader zei, dat dit de hut van de erdmenkes was. Hij had ze nog gezien. Het waren 8 kleine, dikke, bejaarde mannetjes, gekleed in lange blauwe kiel met een rode zakdoek om, en klompen aan. Er waren geen vrouwen en kinderen. Overdag zag men ze niet. Tegen de avond gingen ze om eten naar de boerderij van “Piers” op Tongerlo. Ze kregen daar veel gegeven, maar betaalden óók wel. Ze leenden ook ketels, die ze altijd mooi geschuurd terug brachten. Hun pad liep dwars door het veld, en men kon dit later nog zien in de slechte stand van het gewas. Ze praatten ook wel met mensen, waarmee ze in aanraking kwamen. Ze zouden zich weggemaakt hebben, toen er klokken in de kerktorens kwamen. Daar konden ze niet tegen. Vader verbood ons altijd, in het hol te gaan, omdat het kon invallen. Vader is omstreeks 1828 geboren.
In mijn eigen schooljeugd kwamen er soms ook twee erdmenkes door het dorp. De Meester liet ons dan altijd even uit school, om ze te zien. Hij praatte er wel mee. Bedelen deden ze niet.
Geen omzetting in dialect van het verhaal door Engels.
Onderwerp
SINSAG 0068 - Erddämonen leihen Haushaltsgerät 
SINSAG 0068 - Erddämonen leihen Haushaltsgerät 
SINSAG 0103 - Zwerge ziehen aus anderen Gründen fort
SINSAG 0103 - Zwerge ziehen aus anderen Gründen fort
ENGELS0069
ENGELS0069
Beschrijving
Woonplaats aardmannetjes, kleding, halen eten, lenen ketels die ze geschuurd terug brengen, verdwijnen als klokken in kerktorens komen.
Bron
Collectie Engels, verslag 12, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Eersel
Eersel
Piers
Piers
Naam Locatie in Tekst
Tongerlo
Tongerlo
Plaats van Handelen
Maasbree
Maasbree