Hoofdtekst
Galgenhumor:
Lormans was een klein, arm kneuterboertje aan Eijndt. Hij was een weinig filosofisch aangelegd, doch te dom om te boeren. Mesten en voeren was beneden alle peil. Er groeide weinig anders als kweek op zijn akker, en het vee leed, vooral in de winter, ijselijke armoede. De twee koeien leken op kapstokken, waar je je pet aan de heupen kon hangen. Ik was bezig, te spitten op een perceel tegenover Lormans, toen er een zware regenbui kwam, waarvoor ik me in zijn huis ging schuilen. Ik ging op stal, waar de boer bezig was. Daar zag ik een oude zeug in een hok, die zo mager was, dat je alle ribben er wervels kon zien uitsteken. Ik vroeg: “Wat wil je daarmee? Toch niet zelf slachten? Hoe kan die nou zo mager zijn?”
“Jao, jao! Erm biëst! Dae es auch get bleij, as et kerremes (kermis) weurdt; Det et sjottelwater ens get vetter es!”
Verslag 49, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Willem Engels, Helden, en wel onder no. L291-16. Helden, 18-2-1969. Aanvulling Helden, 1-3-1969
Lormans waas e klein en erm beurke an Indj. Hè waas enne mins, dè over allerlei dinger nao-daocht, mèr te sjtom waas, öm te boore. Op zienen akker wees neet veul angers as puine, en zien twieë kuij woren e paar kapsjtök, oes te dien kips an koos ophange.
Ich waas tao op enne kieër in april e sjtök grongk an ’t öm-spaaë. Dao kwaam ’n zjwaor hagel-sjoor, en ich vleugde mich op Lormans ziene kou-sjtall. Ich zaag tao in ’n hok ’n ao zoog ligke, die zo mager waas, des te al eur knoken dor ’t vel zoogs sjtèke. Ich vroog: “Wat wils te, mèt tet mager bieëst? Toch neet zelf sjlaochte?” Lormans: “Och, jao. Dé term bieëst. Wat mot ich eur nou vore? Gluifst te aug, dét ’t gét bleij zal zien, as ’t èns kèrmes ès? Dét ’t sjottelwater èns gét vètter ès?” (De kermis is pas half juni).
Lormans was een klein, arm kneuterboertje aan Eijndt. Hij was een weinig filosofisch aangelegd, doch te dom om te boeren. Mesten en voeren was beneden alle peil. Er groeide weinig anders als kweek op zijn akker, en het vee leed, vooral in de winter, ijselijke armoede. De twee koeien leken op kapstokken, waar je je pet aan de heupen kon hangen. Ik was bezig, te spitten op een perceel tegenover Lormans, toen er een zware regenbui kwam, waarvoor ik me in zijn huis ging schuilen. Ik ging op stal, waar de boer bezig was. Daar zag ik een oude zeug in een hok, die zo mager was, dat je alle ribben er wervels kon zien uitsteken. Ik vroeg: “Wat wil je daarmee? Toch niet zelf slachten? Hoe kan die nou zo mager zijn?”
“Jao, jao! Erm biëst! Dae es auch get bleij, as et kerremes (kermis) weurdt; Det et sjottelwater ens get vetter es!”
Verslag 49, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Willem Engels, Helden, en wel onder no. L291-16. Helden, 18-2-1969. Aanvulling Helden, 1-3-1969
Lormans waas e klein en erm beurke an Indj. Hè waas enne mins, dè over allerlei dinger nao-daocht, mèr te sjtom waas, öm te boore. Op zienen akker wees neet veul angers as puine, en zien twieë kuij woren e paar kapsjtök, oes te dien kips an koos ophange.
Ich waas tao op enne kieër in april e sjtök grongk an ’t öm-spaaë. Dao kwaam ’n zjwaor hagel-sjoor, en ich vleugde mich op Lormans ziene kou-sjtall. Ich zaag tao in ’n hok ’n ao zoog ligke, die zo mager waas, des te al eur knoken dor ’t vel zoogs sjtèke. Ich vroog: “Wat wils te, mèt tet mager bieëst? Toch neet zelf sjlaochte?” Lormans: “Och, jao. Dé term bieëst. Wat mot ich eur nou vore? Gluifst te aug, dét ’t gét bleij zal zien, as ’t èns kèrmes ès? Dét ’t sjottelwater èns gét vètter ès?” (De kermis is pas half juni).
Beschrijving
Opmerking van boer die niet goed voor zijn vee zorgt, over een te mager varken.
Bron
Collectie Engels, verslag 16, verhaal 12 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Lormans 
Lormans 
Naam Locatie in Tekst
Eijndt
Eijndt
Plaats van Handelen
Helden
Helden