Hoofdtekst
Spoken (wedergangers):
“Michele Wullem” voer regelmatig ’s zaterdags de voerkar op Roermond. Hij moest daarvoor vroeg uit de veren, en kwam omstreeks 4-5 uur in de morgen al over de stille dijk langs het afwateringskanaal tussen Roggelse en Neerse brug. Daar kwam hij iedere keer een klein mannetje met een grote zwarte hond tegen. Het mannetje keek hem nooit aan, en sprak nooit, ook niet, als Wullem hem wat vroeg.
Wullem vertelde dit alleen aan zijn vrouw. Toen Wullem dood was, nam een knecht bij de weduwe dit werk over. Deze kreeg dezelfde ontmoetingen. Toen hij vertrok, vertelde hij dit aan de weduwe, die hem toen zei, dat ook haar man dit ventje altijd tegenkwam.
Verslag 50, Omzetting van de verhalen, verteld door Leonardus Kluijtmans, Helden, doorgegeven onder no. L291-17, op 26-12-1962. Van Nederl. versie in plaatselijk dialect. Helden, 4 nov. 1969
“Michele Wôllem” voor s’Zadderdigs de “Voor-kèr” op Remunj. Sjmerges tösse veer en vief voor’n al nèven ’t aafwateringskenaal van de Rogkelse nao de Nèèrse brök; nag in d’n duusjtere.
Iddere kier kwaam ’n dao e klein aod menke tege mèt enne groeëte zjwarten hongkd. Hè zaocht noeët niks; auch neet, as ’n öm get vroog. Wöllem vertèlden dit allein an zien vrouw. Later, wie Wôllem doeëd waas, heij de wèdvrouw enne knèècht, dè det werk dieë. D’n èrste kieër d’n beeste kwaam auch tè ’t menke tege.
Ennen tied later, wie dè knèècht vertroocht, vroog te vrouw van Wöllem, of hè det menke auch mei gezeen hei.
“Michele Wullem” voer regelmatig ’s zaterdags de voerkar op Roermond. Hij moest daarvoor vroeg uit de veren, en kwam omstreeks 4-5 uur in de morgen al over de stille dijk langs het afwateringskanaal tussen Roggelse en Neerse brug. Daar kwam hij iedere keer een klein mannetje met een grote zwarte hond tegen. Het mannetje keek hem nooit aan, en sprak nooit, ook niet, als Wullem hem wat vroeg.
Wullem vertelde dit alleen aan zijn vrouw. Toen Wullem dood was, nam een knecht bij de weduwe dit werk over. Deze kreeg dezelfde ontmoetingen. Toen hij vertrok, vertelde hij dit aan de weduwe, die hem toen zei, dat ook haar man dit ventje altijd tegenkwam.
Verslag 50, Omzetting van de verhalen, verteld door Leonardus Kluijtmans, Helden, doorgegeven onder no. L291-17, op 26-12-1962. Van Nederl. versie in plaatselijk dialect. Helden, 4 nov. 1969
“Michele Wôllem” voor s’Zadderdigs de “Voor-kèr” op Remunj. Sjmerges tösse veer en vief voor’n al nèven ’t aafwateringskenaal van de Rogkelse nao de Nèèrse brök; nag in d’n duusjtere.
Iddere kier kwaam ’n dao e klein aod menke tege mèt enne groeëte zjwarten hongkd. Hè zaocht noeët niks; auch neet, as ’n öm get vroog. Wöllem vertèlden dit allein an zien vrouw. Later, wie Wôllem doeëd waas, heij de wèdvrouw enne knèècht, dè det werk dieë. D’n èrste kieër d’n beeste kwaam auch tè ’t menke tege.
Ennen tied later, wie dè knèècht vertroocht, vroog te vrouw van Wöllem, of hè det menke auch mei gezeen hei.
Beschrijving
's Morgens vroeg ontmoeten van zwijgzaam mannetje met grote zwarte hond.
Bron
Collectie Engels, verslag 17, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Roggelse 
Roggelse 
Neerse
Neerse
Naam Locatie in Tekst
Roermond
Roermond