Hoofdtekst
Spookplaatsen:
We hebben een buurvrouw gehad, die had de naam, dat ze heksen kon. Een goei honderd meter van ons vandaan dao wonde’n enne mens, dè haj vier geite. Die stondte alle morge’s kletsnat in de stal. Toe kwaam dao enne mens: de klokkemaker van Weert. Die zéé: die wou daor slapen. Buurman zéé: “Wè ha’n gèn bed. Ge kunt wél in ’t schuurke slape, mar d’r staon vier geite’n, en ‘t ès t’r nie zuiver.” De man was nie bang: “Ik dörf daor gröst te slaope.”
Hij sliep in ’t stroo. De buurman, die hem nie vertrouwde, spien een zwaar hout veur de deur, omdat hij bang was, dat de vremde er met de geite’n tussenuit zou gaon.
’s Morgens ware ze gaon kijke’n, doch de geite’n, die stondten d’r nog, en de mens kwam uit z’n stroo. Ze gingen samen binnen, en hij moest mee koffie drinke. Ze vroegen, of hij goed geslaope’n haj. “Jao,” zeet hie, “doch ge zult t’r vandaag wel een zien lopen met kapotte erm of been.”
Daags daarnao kwam de als heks bekende buurvrouw bij mijn moeder ’s morgens met haor kleer op d’n arm, en vroeg, of zij haar mee helpen wou bij het aankleden. Ze moest naor d’n Heer (directeur van Mij. Helenaveen). Ons vader zee: “Wat is ’t nou toch, Hanne, mee jou?” Ze zee: “Kortering (haar man) heet me vannacht uit ’t bed gegooid op te floer.”
Ik moest van moeder voor die vrouw eten gaon hale’n bij menheer Verhoeven. Mevrouw Verhoeven vroeg mij: “Heet ze genne goeien afgangk? Kan ze goed poepe?” Ik zee: “Da gleuf ik nie.” Ik kreeg een bruin potje eten mee. Toen ik er mee aankwam, vroeg de vrouw mij, wat het was. Ik zee: “Da weet ik nie.”
Ze vroeg: “Mot ik tat helemaol gelijk opeten?”
Ik zee: “Jao, as ge ’t nie goed kwijt kunt, zul de ’t wel op moete’n eten.” Ze at het geheel leeg, en kwam daags daarnao flink an d’n dunne. Het was een soort rabarberstroop.
Vader vroeg haar weer: “Mar, Hanne, wa mankeert oe nou?”
Ze zee: “Da weet ik nie! Ik gleuf, da ik behekst bèn!”
Vader zee: “Dè’s heel anders, als wa ik heb hore zegke!”
“Wa hedde gij dan heure zegke, Janus?” zee ze.
“Beij,” zee vader, “ik heb heure zegke, dat gij zelf hekse kunt!”
“Zegkde gij da, Janus?” “Nee, mar da zegke’n andere mensen.”
Haar mens, Kortering, ging zelf naor de Heer toe, en klaagde vader aan voor laster. Hij kwam met d’n Heer naor ons toe. Mijn grotere bruur wond zich op, en zee: “As hij komt, dan steek ik hem an de riek!” Ze maakten er veel drukte over.
De heks ging toe naor Driekske Tonen, waar een klein kind ziek in de wieg lag. Ze viet d’r zakdoek uit de tèès, en dee die het kind om z’n helske, en toe zee ze: “Det moette ge d’r vannacht om laote zitte; dan is ’t morge genezen. As ge’t ter afdoet, is het kind morgen dood. Ze vertrouwden haar nie, en deden het er toch af, en het was ’s morgens dood.
Geen omzetting in dialect van het verhaal door Engels.
We hebben een buurvrouw gehad, die had de naam, dat ze heksen kon. Een goei honderd meter van ons vandaan dao wonde’n enne mens, dè haj vier geite. Die stondte alle morge’s kletsnat in de stal. Toe kwaam dao enne mens: de klokkemaker van Weert. Die zéé: die wou daor slapen. Buurman zéé: “Wè ha’n gèn bed. Ge kunt wél in ’t schuurke slape, mar d’r staon vier geite’n, en ‘t ès t’r nie zuiver.” De man was nie bang: “Ik dörf daor gröst te slaope.”
Hij sliep in ’t stroo. De buurman, die hem nie vertrouwde, spien een zwaar hout veur de deur, omdat hij bang was, dat de vremde er met de geite’n tussenuit zou gaon.
’s Morgens ware ze gaon kijke’n, doch de geite’n, die stondten d’r nog, en de mens kwam uit z’n stroo. Ze gingen samen binnen, en hij moest mee koffie drinke. Ze vroegen, of hij goed geslaope’n haj. “Jao,” zeet hie, “doch ge zult t’r vandaag wel een zien lopen met kapotte erm of been.”
Daags daarnao kwam de als heks bekende buurvrouw bij mijn moeder ’s morgens met haor kleer op d’n arm, en vroeg, of zij haar mee helpen wou bij het aankleden. Ze moest naor d’n Heer (directeur van Mij. Helenaveen). Ons vader zee: “Wat is ’t nou toch, Hanne, mee jou?” Ze zee: “Kortering (haar man) heet me vannacht uit ’t bed gegooid op te floer.”
Ik moest van moeder voor die vrouw eten gaon hale’n bij menheer Verhoeven. Mevrouw Verhoeven vroeg mij: “Heet ze genne goeien afgangk? Kan ze goed poepe?” Ik zee: “Da gleuf ik nie.” Ik kreeg een bruin potje eten mee. Toen ik er mee aankwam, vroeg de vrouw mij, wat het was. Ik zee: “Da weet ik nie.”
Ze vroeg: “Mot ik tat helemaol gelijk opeten?”
Ik zee: “Jao, as ge ’t nie goed kwijt kunt, zul de ’t wel op moete’n eten.” Ze at het geheel leeg, en kwam daags daarnao flink an d’n dunne. Het was een soort rabarberstroop.
Vader vroeg haar weer: “Mar, Hanne, wa mankeert oe nou?”
Ze zee: “Da weet ik nie! Ik gleuf, da ik behekst bèn!”
Vader zee: “Dè’s heel anders, als wa ik heb hore zegke!”
“Wa hedde gij dan heure zegke, Janus?” zee ze.
“Beij,” zee vader, “ik heb heure zegke, dat gij zelf hekse kunt!”
“Zegkde gij da, Janus?” “Nee, mar da zegke’n andere mensen.”
Haar mens, Kortering, ging zelf naor de Heer toe, en klaagde vader aan voor laster. Hij kwam met d’n Heer naor ons toe. Mijn grotere bruur wond zich op, en zee: “As hij komt, dan steek ik hem an de riek!” Ze maakten er veel drukte over.
De heks ging toe naor Driekske Tonen, waar een klein kind ziek in de wieg lag. Ze viet d’r zakdoek uit de tèès, en dee die het kind om z’n helske, en toe zee ze: “Det moette ge d’r vannacht om laote zitte; dan is ’t morge genezen. As ge’t ter afdoet, is het kind morgen dood. Ze vertrouwden haar nie, en deden het er toch af, en het was ’s morgens dood.
Geen omzetting in dialect van het verhaal door Engels.
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek
Beschrijving
Heks betovert 's nachts geiten; heks is verwond en denkt dat ze is betoverd; sterven van ziek kind dat niet volgens raad van heks is behandeld.
Bron
Collectie Engels, verslag 30, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Kortering
Kortering
Driekske Tonen
Driekske Tonen
Naam Locatie in Tekst
Weert
Weert
Plaats van Handelen
Helenaveen
Helenaveen