Hoofdtekst
Kerstverhaal met sprekende dieren:
De oude Muijsenberg, een oom van mij, was een man, die aan alles een vrolijke kant zag. Pastoor Jeucken preekte in de advent over het komende Kerstgebeuren. Hij spoorde zijn parochianen aan, zich ook in gedachten sterk op dit Kerstgebeuren te concentreren. Muijsenberg volgde dit op. Heel alleen ging hij in de nacht over het pad door de stille velden naar de nachtmis, en dacht aan het Kerstkind. In de buurt van het dorp hoorde hij de haan van “de Kraon”, een “Krieëmer” en concurrent van hem, kraaien: “Kukerruku! Kristes ès gebore!” Even verder hoorde hij de koe van “Feuske’s Hannes” loeien: “Whoe! Whoe!” Ondertussen kwam hij op het kerkplein, en hoorde de geit van “Körver’s Liesbeth” mekkeren: “Mèhè, hè! In ’t bèd! In ’t bèd!”
Verslag 55, Omzetting uit de Ned. taal in dialect van Helden, van de verhalen, ... onder no. L291-31. Helden, 10-12-1969
Enne uuëm van mich, ten aoë Muijzenberg, krieëmer van zie vak, waas enne mins, dè an alles altied te vlokkere kangkt wo zeen.
Pesjtoeër Jeucken prekenden in d’n advent over de komende geboorte van Christus. Hè sjpoorden de minsen aan, zich in die adventsweken dao zich in gedaochte mèt bezig te haoë. Muijzenberg zaog, tét ’n dit lètterlik opgevolgd hei. In de Koorstnaocht troocht ’n hieël allein over ’t kèrk-pedje van Onder nao de Koorstmees, en daocht an ’t komend Koorstkiendje. De sjnieë knisterde, en maon en sjterre flonkerde. An de èrste hoezer van ’t dörp huurden e d’n haan van “de Ao Kraon” en e collega van öm, kreije: “Kukeru kukú. Kristes ès gebóhere.” Efkes wier huurden e de kouw van “Feuskes Hannes” bööke: “Whoeoe? Whoeoe?” Ongerteusse waas op te Pool, (de mérret) bei de kerk aangekomen, en huurden dao de geit van “Körvers Liessbet” mékkere: “Méhè hè. Ihin ehet bèhed. In ’t bèd.”
De oude Muijsenberg, een oom van mij, was een man, die aan alles een vrolijke kant zag. Pastoor Jeucken preekte in de advent over het komende Kerstgebeuren. Hij spoorde zijn parochianen aan, zich ook in gedachten sterk op dit Kerstgebeuren te concentreren. Muijsenberg volgde dit op. Heel alleen ging hij in de nacht over het pad door de stille velden naar de nachtmis, en dacht aan het Kerstkind. In de buurt van het dorp hoorde hij de haan van “de Kraon”, een “Krieëmer” en concurrent van hem, kraaien: “Kukerruku! Kristes ès gebore!” Even verder hoorde hij de koe van “Feuske’s Hannes” loeien: “Whoe! Whoe!” Ondertussen kwam hij op het kerkplein, en hoorde de geit van “Körver’s Liesbeth” mekkeren: “Mèhè, hè! In ’t bèd! In ’t bèd!”
Verslag 55, Omzetting uit de Ned. taal in dialect van Helden, van de verhalen, ... onder no. L291-31. Helden, 10-12-1969
Enne uuëm van mich, ten aoë Muijzenberg, krieëmer van zie vak, waas enne mins, dè an alles altied te vlokkere kangkt wo zeen.
Pesjtoeër Jeucken prekenden in d’n advent over de komende geboorte van Christus. Hè sjpoorden de minsen aan, zich in die adventsweken dao zich in gedaochte mèt bezig te haoë. Muijzenberg zaog, tét ’n dit lètterlik opgevolgd hei. In de Koorstnaocht troocht ’n hieël allein over ’t kèrk-pedje van Onder nao de Koorstmees, en daocht an ’t komend Koorstkiendje. De sjnieë knisterde, en maon en sjterre flonkerde. An de èrste hoezer van ’t dörp huurden e d’n haan van “de Ao Kraon” en e collega van öm, kreije: “Kukeru kukú. Kristes ès gebóhere.” Efkes wier huurden e de kouw van “Feuskes Hannes” bööke: “Whoeoe? Whoeoe?” Ongerteusse waas op te Pool, (de mérret) bei de kerk aangekomen, en huurden dao de geit van “Körvers Liessbet” mékkere: “Méhè hè. Ihin ehet bèhed. In ’t bèd.”
Beschrijving
Anecdote waarbij iemand in de kerstnacht de dieren hoort spreken.
Bron
Collectie Engels, verslag 31, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Muijsenberg   
Jeucken   
Plaats van Handelen
Helden   
