Hoofdtekst
IJdelheid:
Een arm boertje zag in de stad op de markt voor het eerst een spiegel. Hij nam het vreemde ding in de hand, en zag zich zelf. Hij vond dit zo’n mooi gezicht dat hij de spiegel kocht. Thuis gekomen verborg hij ze voor zijn vrouw, doch kon het niet laten, af en toe zich zelf te bewonderen. Hij stopte ze in de kast tussen de lakens. Zijn vrouw kreeg al gauw lucht van het geval, en vond de spiegel. Ze zag er zich zelf voor het eerst in, doch begreep het niet. Ze zei: “Heij ich ’t neet gedaocht! Hé hélt d’r nag ’n anger op nao! Wat e gelök, det ’t zo’n nötte ès!”
Verslag 55, Omzetting uit de Ned. taal in dialect van Helden, van de verhalen, ... onder no. L291-31. Helden, 10-12-1969
’n Erm beurke zaag op te mérret in de sjtad vör d’n èrste kieër e sjpégel. Hè pakden ’t vör öm vrèmd geval èns aan, en zaag zich zelf. Hé vong ’t zo sjoeën gezeecht, dét ‘n ’t sjpegel koocht. An hoes versjtopden ‘n ’t vör zien vrouw, in de kleijerkaos tössen de lakes. Aaf en tou koos ‘n ’t neet laoten, öm zich te bekieke. Zien vrouw hei ’t al gauw in de gater, en vong ‘t. Ze zaag zich tao aug vör d’n èrste kieër, mèr begreep ’t neet. Ze zaoch: “Heij ich ’t neet gedaocht? Hè hèlt ter ’n anger op nao. Wat e gelök, tet ’t zo’n sjtrongk-nötte ès.”
Een arm boertje zag in de stad op de markt voor het eerst een spiegel. Hij nam het vreemde ding in de hand, en zag zich zelf. Hij vond dit zo’n mooi gezicht dat hij de spiegel kocht. Thuis gekomen verborg hij ze voor zijn vrouw, doch kon het niet laten, af en toe zich zelf te bewonderen. Hij stopte ze in de kast tussen de lakens. Zijn vrouw kreeg al gauw lucht van het geval, en vond de spiegel. Ze zag er zich zelf voor het eerst in, doch begreep het niet. Ze zei: “Heij ich ’t neet gedaocht! Hé hélt d’r nag ’n anger op nao! Wat e gelök, det ’t zo’n nötte ès!”
Verslag 55, Omzetting uit de Ned. taal in dialect van Helden, van de verhalen, ... onder no. L291-31. Helden, 10-12-1969
’n Erm beurke zaag op te mérret in de sjtad vör d’n èrste kieër e sjpégel. Hè pakden ’t vör öm vrèmd geval èns aan, en zaag zich zelf. Hé vong ’t zo sjoeën gezeecht, dét ‘n ’t sjpegel koocht. An hoes versjtopden ‘n ’t vör zien vrouw, in de kleijerkaos tössen de lakes. Aaf en tou koos ‘n ’t neet laoten, öm zich te bekieke. Zien vrouw hei ’t al gauw in de gater, en vong ‘t. Ze zaag zich tao aug vör d’n èrste kieër, mèr begreep ’t neet. Ze zaoch: “Heij ich ’t neet gedaocht? Hè hèlt ter ’n anger op nao. Wat e gelök, tet ’t zo’n sjtrongk-nötte ès.”
Beschrijving
Vrouw die voor het eerst in een spiegel kijkt, meent dat haar man overspel pleegt, maar dan wel met een knappe vrouw.
Bron
Collectie Engels, verslag 31, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)