Hoofdtekst
Spoken:
Het meisje, waarmee ik vroeger vrijde, had een vriendin van de Egchelse Hei, die in onze buurt bij een boer woonde. Oók deze had een vrijer. Met Oudejaarsavond moest dit meisje naar haar ouders met “de plats”, een groot rond krentebrood, als presentje. Mijn meisje en ik vergezelden haar met haar vrijer. De plats was zwaar. Hij was in een laken geknoopt. Wij staken er een langs de weg gevonden dennenpaal doorheen, en droegen hem met twee man op de schouders. Opeens kwam van achter een bosje een gedaante met een wit laken om op ons toe. We lieten de plats op de grond vallen, braken de staak doormidden, en vlogen op de gedaante af, die er nog sneller tussenuit ging. In het bos was niemand te vinden. Later op de avond kwamen we er achter, dat het een broer van het meisje was, die eens een grapje wilde uithalen. Hij was wát blij, dat we hem niet gevonden hadden. De meisjes waren op de vlucht geslagen.
Verslag 56, Omzetting van de Nederlandse taal in het dialect van Helden, van de verhalen, ... in no. L291-33
Ich mos vreuger èns mèt mie mèèdje, en miene kommeraod mèt’r zien, van de Loeë nao eur hoes in Èègchel. Die mèèdjes mosten Oadjaorsaovend mèt te “Plats nao hoes”. Dè waas in enne groeëten dook geknöpt. We sjtoken dao enne sjtok doorhèèn, en drogen öm mèt oozzen beijen op te sjouwer. An d’n angeren érm hong ’t mèèdje! Ein van eur breurs, dè woos tét ze kwome, kwaam örges oet ’n beuske gesjpronge mèt e laken öm de kop. Hè hei d’r neet op gerèkend tét ze kompeneij mètbraochte.
We leten de plats vallen; troochten de sjtaak d’r oet; broken dè in twieën, en gongen d’r met gesjrieuw op aaf. De mèèdjes s’zonger plats op te klater nao hoes, en ’t spjoek neet te kriege. Hè waas later mèr gét bleij, dét we öm neet gekregen heije.
Het meisje, waarmee ik vroeger vrijde, had een vriendin van de Egchelse Hei, die in onze buurt bij een boer woonde. Oók deze had een vrijer. Met Oudejaarsavond moest dit meisje naar haar ouders met “de plats”, een groot rond krentebrood, als presentje. Mijn meisje en ik vergezelden haar met haar vrijer. De plats was zwaar. Hij was in een laken geknoopt. Wij staken er een langs de weg gevonden dennenpaal doorheen, en droegen hem met twee man op de schouders. Opeens kwam van achter een bosje een gedaante met een wit laken om op ons toe. We lieten de plats op de grond vallen, braken de staak doormidden, en vlogen op de gedaante af, die er nog sneller tussenuit ging. In het bos was niemand te vinden. Later op de avond kwamen we er achter, dat het een broer van het meisje was, die eens een grapje wilde uithalen. Hij was wát blij, dat we hem niet gevonden hadden. De meisjes waren op de vlucht geslagen.
Verslag 56, Omzetting van de Nederlandse taal in het dialect van Helden, van de verhalen, ... in no. L291-33
Ich mos vreuger èns mèt mie mèèdje, en miene kommeraod mèt’r zien, van de Loeë nao eur hoes in Èègchel. Die mèèdjes mosten Oadjaorsaovend mèt te “Plats nao hoes”. Dè waas in enne groeëten dook geknöpt. We sjtoken dao enne sjtok doorhèèn, en drogen öm mèt oozzen beijen op te sjouwer. An d’n angeren érm hong ’t mèèdje! Ein van eur breurs, dè woos tét ze kwome, kwaam örges oet ’n beuske gesjpronge mèt e laken öm de kop. Hè hei d’r neet op gerèkend tét ze kompeneij mètbraochte.
We leten de plats vallen; troochten de sjtaak d’r oet; broken dè in twieën, en gongen d’r met gesjrieuw op aaf. De mèèdjes s’zonger plats op te klater nao hoes, en ’t spjoek neet te kriege. Hè waas later mèr gét bleij, dét we öm neet gekregen heije.
Onderwerp
VDK 1676 F* 
VDK 1676 F* 
ATU 1676 - The Pretended Ghost
ATU 1676 - The Pretended Ghost
Beschrijving
Spookspelen met wit laken om mensen bang te maken.
Bron
Collectie Engels, verslag 33, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Egchelse Hei
Egchelse Hei