ENGELS006205

Drees: In d’n oorlog van 1870 waar ich nag enne jonge jogn. Op te Ruiver wondje toe ennen mins, oe ich noe de naam van vör mich hao, ömdet ter nag femilie lèèft. Dè mins weurde in Pruusses vör landj-verraod ter doeëd veroordeild, en geköpt. Mie vader, dè dao van gehuurd ha, kwaam, en zach: “Verdomme, jong; dao ès gister dèèn Bloms aug geköpt.” Ich zach: “Bei jao; dao wit ich van aaf. Ich bèn d’r bie gewèèst.” Vader vroog: “Wie ging det tao toe?” Ich zach: “Det sjevot tao sjtong boven op ennen berg. Hè mos ziene kop in det dingk sjtèken, en: “sjnaap”, dao ging dè kop d’r aaf, en rolden ömlieëg. Ich sjtong halfweeg ten berg op. De kop rolde kaal nève mich, en in de gang det te mich vörbie rolde zach ter nag: “Hou je, Drees!”

Sterk verhaal hoe hoofd van veroordeelde naar beneden rolt en iemand het beste wenst.

Collectie Engels, verslag 62, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)

Drees    Drees   

Ruiver    Ruiver