Hoofdtekst
Wy hienen mar ien koe. Dêr wienen wy wiis mei.
Der kom op in kear in keardel by ús. Dat wie Jehannes Bekkema. Dat wie in tsjoenster. Dy gong nei de koe ta. Hy struts mei de hân earst oer de iene side en doe oer de oare side hinne.
Ik sei tsjin Sierd: "Dit is mis. Jehannes hie net by de koe wêze matten, hwant 't is in tsjoenster."
En 't kom al sa út. De oare deis wie de koe dea. Hy lei op in bultsje gers op 'e mjilgong.
Doe sei 'k: "Sjoch, de geit is ek al bitsjoend." Dy hie de kop ek al achteroer.
De oare deis wie de geit èk noch dea.
Der kom op in kear in keardel by ús. Dat wie Jehannes Bekkema. Dat wie in tsjoenster. Dy gong nei de koe ta. Hy struts mei de hân earst oer de iene side en doe oer de oare side hinne.
Ik sei tsjin Sierd: "Dit is mis. Jehannes hie net by de koe wêze matten, hwant 't is in tsjoenster."
En 't kom al sa út. De oare deis wie de koe dea. Hy lei op in bultsje gers op 'e mjilgong.
Doe sei 'k: "Sjoch, de geit is ek al bitsjoend." Dy hie de kop ek al achteroer.
De oare deis wie de geit èk noch dea.
Beschrijving
Een tovenaar kwam bij een zieke koe. Hij streek met zijn hand over de flanken van het dier. De volgende dag was de koe dood, en de geit was ook ziek. Die was de dag daarop ook dood.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 241, verhaal 6e
Commentaar
27 juli 1967
Naam Overig in Tekst
Jehannes Bekkema 
Jehannes Bekkema 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21