Hoofdtekst
Jan Hepkes wie op syn manier in hiel sterke man.
"Ik ha 't mar leafst yn 'e wyn op 'e fyts," placht er to sizzen, "dan ha 'k hwat stevichheit tsjin 't boarst oan."
Hy koe ek omrake bêst meane, biwearde er. Op in kear, sei er wie 'k ek oan 't meanen, doe tocht ik: ik mat ek ris harje. Ik sykje en sykje om 't harspit. Hwat wie der gebeurd? Ik hie de kop fan 't harspit ôfmeand.
"Ik ha 't mar leafst yn 'e wyn op 'e fyts," placht er to sizzen, "dan ha 'k hwat stevichheit tsjin 't boarst oan."
Hy koe ek omrake bêst meane, biwearde er. Op in kear, sei er wie 'k ek oan 't meanen, doe tocht ik: ik mat ek ris harje. Ik sykje en sykje om 't harspit. Hwat wie der gebeurd? Ik hie de kop fan 't harspit ôfmeand.
Onderwerp
VDK 1888A* - De kop van het haarspit afgemaaid   
Beschrijving
Jan Hepkes was op zijn manier een hele sterke man. Op een keer was hij aan het maaien, en toen maaide hij het haarspit eraf.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 244, verhaal 24
Commentaar
2 september 1967
De kop van het haarspit afgemaaid
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
