Hoofdtekst
Mem en dy wennen yn 't oast fan Bûtenpost. Sy hienen wol gau us in hynder dea. Dat kom fan 'e tsjoenderij, seinen se.
Doe gongen se nei Wopke ta, dat wie de duvelbanner fan Kûkherne. Dy kom dêr by mem en dy.
Hy lei guod ûnder 'e drompel en preuvele der hwat by. Doe wie de tsjoenderij foarlopich oer.
Mar letter bigong it wer. De hynders stienen los yn 'e hok. Se sloegen alles stikken, sa binaud woarden se.
Doe ha se ûndersocht, hwer't dat fan komme koe. Sy hienen op dat plak froeger de hynders de hals útsnien. En dy hynders spoeken dêr noch om.
Doe gongen se nei Wopke ta, dat wie de duvelbanner fan Kûkherne. Dy kom dêr by mem en dy.
Hy lei guod ûnder 'e drompel en preuvele der hwat by. Doe wie de tsjoenderij foarlopich oer.
Mar letter bigong it wer. De hynders stienen los yn 'e hok. Se sloegen alles stikken, sa binaud woarden se.
Doe ha se ûndersocht, hwer't dat fan komme koe. Sy hienen op dat plak froeger de hynders de hals útsnien. En dy hynders spoeken dêr noch om.
Onderwerp
TM 3104 - Duivelsdrek als afweer   
Beschrijving
Bij mensen in Buitenpost gingen de paarden nogal eens dood. Wopke, de duivelbanner uit Kûkherne, legde wat onder de drempel en prevelde er wat bij. Even ging het goed. Maar na een tijdje begon het weer. De paarden sloegen uit angst alles kapot in het hok. Toen kwamen ze erachter dat vroeger op die plek paarden de hals uitgesneden werd. En die paarden spookten daar nog rond.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 254, verhaal 2
Commentaar
20 augustus 1967
Duiveldrek als afweer
Naam Overig in Tekst
Wopke   
Naam Locatie in Tekst
Bûtenpost   
Buitenpost   
Kûkherne   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
