Hoofdtekst
Der wie in dûmny, dy soe op birop preekje, ergens op in plak. Doe't se him by de tsjerke brochten, seach er, dat dat in hiel âld gammel gebou wie, dat mei peallen by elkoar hâlden woarde.
"Mat ik deryn preekje?" frege dûmny. Hy hie der net folle sin oan.
"Ja", seinen se.
Doe sei dûmny: "Harkje ris. Dêr stiet yn 'e skrift: - 's Heren goedheid kent geen palen. -"
Doe hellen se de peallen der ûnder wei, mar doe bijoech it âlde wrakke gebou him en sakke yn elkoar.
Doe wie dûmny frij fan preekjen.
"Mat ik deryn preekje?" frege dûmny. Hy hie der net folle sin oan.
"Ja", seinen se.
Doe sei dûmny: "Harkje ris. Dêr stiet yn 'e skrift: - 's Heren goedheid kent geen palen. -"
Doe hellen se de peallen der ûnder wei, mar doe bijoech it âlde wrakke gebou him en sakke yn elkoar.
Doe wie dûmny frij fan preekjen.
Beschrijving
Een dominee kwam op verzoek eens ergens preken. De kerk bleek een oud, gammel gebouw te zijn, dat met palen bij elkaar gehouden werd. De dominee had er niet zoveel zin in. Hij zei dat in het Schrift staat dat ' 's Heren goedheid geen palen kent'. Toen hebben ze de palen weggehaald, en het gebouw begaf het. De dominee hoefde niet meer te preken.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 254, verhaal 7
Commentaar
20 augustus 1967
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21