Hoofdtekst
Myn âlde omke Lammert, doe't dat noch in jonge wie fan sa'n jier of fjirtsjin, gong er wol us nei âlde Ot ta.
Op in kear, doe hie Ot him hwat jown. Doe't er thús wie, krige er in ôfgryslike pine.
Doe sei beppe: "Der kom nyskes ek hwat oanroljen." Doe't omke Lammert dat hearde, hied er hyltyd it eech op it iene glês.
Pake gong der út. Hy sei: "De earste duvel dy't mei myn bern oan 'e gong is, dy sil stjerre."
Pake kom wer thús, doe hat omke Lammert in potfol guod spuid, dat koe men oan in stokje wol opkrije.
Op in kear, doe hie Ot him hwat jown. Doe't er thús wie, krige er in ôfgryslike pine.
Doe sei beppe: "Der kom nyskes ek hwat oanroljen." Doe't omke Lammert dat hearde, hied er hyltyd it eech op it iene glês.
Pake gong der út. Hy sei: "De earste duvel dy't mei myn bern oan 'e gong is, dy sil stjerre."
Pake kom wer thús, doe hat omke Lammert in potfol guod spuid, dat koe men oan in stokje wol opkrije.
Beschrijving
Een jongen kwam eens ziek thuis, nadat hij iets gegeten had bij oude Ot. Hij spoog een heel raar goedje uit.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 265, verhaal 1
Commentaar
23 augustus 1967
Naam Overig in Tekst
Lammert 
Lammert 
Ot
Ot
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21