Hoofdtekst
Yn Swartslús stie in dûmny. Mar de gemeente wie net bêst oer him to sprekken. Hy liet har net genôch sjonge, seinen se.
"Dan sil dat oars", sei de dûmny.
De sneins dêroan gong er yn 'e preekstoel stean en sei:
"Gij mannen van Zwartsluis,
zing met een groot gedruis
en met een blijde galm
de honderdnegentiende psalm van het eerste tot en met het laatste vers.
De gemeente sette him to skoar. De jassen kommen op 't lêst út.
"Dan sil dat oars", sei de dûmny.
De sneins dêroan gong er yn 'e preekstoel stean en sei:
"Gij mannen van Zwartsluis,
zing met een groot gedruis
en met een blijde galm
de honderdnegentiende psalm van het eerste tot en met het laatste vers.
De gemeente sette him to skoar. De jassen kommen op 't lêst út.
Onderwerp
VDK 1831B* - De 119de psalm   
Beschrijving
De gemeente van Zwartsluis vond dat de dominee hen niet genoeg liet zingen. De zondag erop liet de dominee het hele honderdnegentiende psalm zingen. De gemeente zette zich schrap, en de jassen gingen op het laatst uit.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 272, verhaal 4
Commentaar
december 1960
De 119de psalm
Naam Overig in Tekst
Swartslús   
Naam Locatie in Tekst
Zwartsluis   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
