Hoofdtekst
By Utrecht leit in doarpke, dêr sûpten de minsken hiel bot. Doomny preke dêr elke snein oer en dat kom dy minsken dêr to slim oan. Sy woenen him wol slite. It folk woe him oanpakke. De tsjerke gong út.
De âlderlingen seinen: "Doomny mei hjir wol bliuwe, 't komt net goed. Sy wolle doomny oanpakke."
Mar doomny sei: "Elia forsloch 50.000 man."
Hy gong fuort nei it folk ta. De loft wie sa klear as in klontsje, der wie net in wolkje to sjen.
Ynienen klonk der in swiere tongerslach. It wie God dy 't spruts.
De lju fluchten allegear.
De oare sneins wienen se allegear wer yn tsjerke, en 't woarde in greate gemeente.
(Anders Bijma?)
De âlderlingen seinen: "Doomny mei hjir wol bliuwe, 't komt net goed. Sy wolle doomny oanpakke."
Mar doomny sei: "Elia forsloch 50.000 man."
Hy gong fuort nei it folk ta. De loft wie sa klear as in klontsje, der wie net in wolkje to sjen.
Ynienen klonk der in swiere tongerslach. It wie God dy 't spruts.
De lju fluchten allegear.
De oare sneins wienen se allegear wer yn tsjerke, en 't woarde in greate gemeente.
(Anders Bijma?)
Beschrijving
Een dorpsgemeente waar veel gedronken wordt, ergert zich in de kerk aan de vermanende preken van de dominee. Ze willen hem te grazen nemen. De dominee wordt door zijn ouderlingen gewaarschuwd, maar de dominee is niet bang. Als hij naar buiten komt, weerklinkt er een harde donderslag aan de heldere hemel. Dat was de stem van God. De mensen vluchten en de gemeente wordt alsnog deugdzaam.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 283, verhaal 11 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
ca. 1953
Naam Overig in Tekst
God   
Anders Bijma   
Naam Locatie in Tekst
Utrecht   
Elia   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
