Hoofdtekst
Ruerd van der Veen wenne yn 'e Harkema. It wie in rûch man, hy koe ûntsettend flokke. Hy wie op it Bomkleaster oan 't wurk, hwant hy wie sa'n bytsje timmerman. Hy timmere oan ien fan 'e beide pleatsen, dy't mei de kont nei de wei ta stean.
Doe't er de jouns klear wie soed er nei hûs ta. De bak mei ridskip hied er op 'e rêch en hy hie in pet op 'e holle. Hy gong binnentroch de paden del en moest oer allegearre houtsjes. Doe't er midden op 't lân wie, kom der him ien achterop. Dy trape him altomets op 'e hakken. Dat forfeelde Ruerd. Doe't se tichteby in houtsje wienen, draeide er him om en sei: "As bist de duvel ek, godfordomme, ik bin net bang foar dy."
Mar doe woarde er beetpakt en in ein fuortsmiten. Hy kom midden op in houtsje tolânne.
Hy wie sa fan 'e wize en hie sa'n reis hawn, dat hy liet de ridskipsbak en de pet lizze.
Dy hat er de oare deis ophelle.
Syn soan Jan wenne by ien fan 'e boeren op it Bomkleaster. Sy hienen dêr in ûnder- en in boppedoar yn 't achterhûs. De jonge woarde oer de ûnderdoar hinneskuord en doe't er bûten wie, woarde hy der wer oersmiten nei binnen ta yn 't bûthús.
Dat gebeurde deselde jouns as dat syn heit smiten woarde. Sy wolle wol ha, dat de duvel dat dien hat.
Doe't er de jouns klear wie soed er nei hûs ta. De bak mei ridskip hied er op 'e rêch en hy hie in pet op 'e holle. Hy gong binnentroch de paden del en moest oer allegearre houtsjes. Doe't er midden op 't lân wie, kom der him ien achterop. Dy trape him altomets op 'e hakken. Dat forfeelde Ruerd. Doe't se tichteby in houtsje wienen, draeide er him om en sei: "As bist de duvel ek, godfordomme, ik bin net bang foar dy."
Mar doe woarde er beetpakt en in ein fuortsmiten. Hy kom midden op in houtsje tolânne.
Hy wie sa fan 'e wize en hie sa'n reis hawn, dat hy liet de ridskipsbak en de pet lizze.
Dy hat er de oare deis ophelle.
Syn soan Jan wenne by ien fan 'e boeren op it Bomkleaster. Sy hienen dêr in ûnder- en in boppedoar yn 't achterhûs. De jonge woarde oer de ûnderdoar hinneskuord en doe't er bûten wie, woarde hy der wer oersmiten nei binnen ta yn 't bûthús.
Dat gebeurde deselde jouns as dat syn heit smiten woarde. Sy wolle wol ha, dat de duvel dat dien hat.
Onderwerp
SINSAG 0542 - Von unsichtbaren Händen aufgenommen   
Beschrijving
Een vloekende timmerman wordt door iemand op de hielen gezeten. Als hij zich geërgerd omdraait en verklaart 'voor de duivel' niet bang te zijn, wordt hij ruw gegrepen en een eind verderop neergesmeten. Ook de zoon van de vloeker is eenzelfde lot beschoren: hij wordt twee keer over de onderdeur van het achterhuis geslingerd. Het vermoeden bestaat dat de duivel deze vloekersfamilie onder handen heeft genomen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 289, verhaal 3 (archief MI)
Commentaar
21 december 1967
Von unsichtbaren Händen aufgenommen
Naam Overig in Tekst
Ruerd van der Veen   
Ruerd   
Jan   
Naam Locatie in Tekst
Harkema   
Bomkleaster   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
